Zapisy pochodzą z okresu wrzesień 1939 – sierpień 1940 r. i są świadectwem okrutnej prawdy o tamtym czasie. Autorka pamiętnika zginęła w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz 70 lat temu. Miała wówczas 19 lat.
Oryginalny pamiętnik pisany w czasie wojny w okupowanej Warszawie przez szesnastoletnią Annę Hinel został przekazany do Archiwum Muzeum . Jego autorka zginęła w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz 70 lat temu, 19 marca 1943 r. Miała wówczas 19 lat.
Anna Maria Hinel urodziła się 31 stycznia 1924 r. w Warszawie. Była jedynym dzieckiem Jadwigi i Wawrzyńca Hinelów. W czerwcu 1939 r. ukończyła trzecią klasę w Gimnazjum im. Królowej Jadwigi.
fot. Muzeum Auschwitz
— Anna powierzyła kartkom swego pamiętnika swoje rozterki, swój ból, a także bunt przeciwko temu co się wydarzyło. Czytelnik może więc wraz z nią przeżywać to wszystko czego ona doświadczała, a na podstawie jej przeżyć, pragnień, nastrojów, poznać również losy jej rówieśników, pozbawionych przez wojnę normalnego dzieciństwa, radości dorastania, możliwości zdobywania wiedzy oraz ich postawę wobec okupanta — powiedziała Jadwiga Dąbrowska, z Biura ds. współpracy z Byłymi Więźniami.
Marzeniem ojca Anny było, by świat poznał losy jego córki i to marzenie zostało spełnione przez Stanisława Majewskiego, który w 1980 r. wydał książkę zatytułowaną „Anna Maria”. Opublikowano w niej reprodukowane i odczytane karty pamiętnika. Na jego bazie Majewski zrekonstruował historię dziewczyny, pokazując przy tym bogactwo przedwojennego warszawskiego życia i jego destrukcję w latach wojennych. Małżonka autora, Barbara Majewska, przekazała oryginalny pamiętnik Anny Hinel do Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.
(Marek Mędela)
