Spojrzenie na sprawy kobiet, natury i religii. Komentarz do bierzących wydarzeń, ale i próba szerszego spojrzenia na naturę ludzką. Poznaliśmy plany teatru Łaźnia Nowa na nowy sezon artystyczny.
PAŹDZIERNIK
Architekci. Spektakl, którego nie będzie
Spektakl jest zapisem prób, ćwiczeń aktorskich i samej organizacji przedsięwzięcia, jakim jest przedstawienie teatralne. Projekt, pomyślany został jako próba odpowiedzenia na pytania, jakie są nasze relacje z przedmiotami codziennego użytku, w jaki sposób je kształtujemy i jak oddziałują na nasze życie oraz myślenie o świecie. Przedstawienie przełamuje przekonanie o wiodącej roli reżysera w procesie tworzenia spektaklu teatralnego. Wykonana samodzielnie przez aktorów praca, porusza kwestię kondycji i podmiotowości aktora w procesie tworzenia. Na ile jest on autorem, a na ile odtwórcą? I jak rola ta ewoluuje wraz z ewolucją spektaklu?
Na stałe w repertuarze od 18 października 2016
Opieka reżyserska: Bartosz Szydłowski
Obsada: Łukasz Stawarczyk, Bartłomiej Cabaj, Rozalia Mierzicka, Zuzanna Czerniejewska
LISTOPAD
Baśnie z 1001 bloku - musical na wielką płytę
Głównym bohaterem muzycznej opowieści Magdy Miklasz jest blok numer 19 - socjalistyczny mrówkowiec, jakich tysiące wybudowano w „tamtych czasach”. Jego dźwięki, kolory, liczby, fauna i flora, ale przede wszystkim ludzie – mieszkańcy i ich historie. Scenariusz powstał na bazie międzypokoleniowych spotkań twórców z mieszkańcami bloku, którzy wspólnie wspominali, opowiadali o radościach, lękach, sąsiedzkich przyjaźniach i zatargach, o codzienności i momentach przełomowych. Autorzy łamią blokowe tabu, tworząc zarazem nową mitologię „pokolenia wielkiej płyty”. Formuła baśniowej przypowieści sprawia, że dziewiętnastka staje się everyblokiem. Każdy widz, szczególnie widz-blokers, odnajdzie w „Baśniach z 1001 bloku” emocje, postaci i problemy życia sąsiedzkiego, które zna z autopsji. W przedstawieniu biorą udział starsi i młodsi mieszkańcy, sąsiedzki chór oraz lalki. Śpiewają o tym, jak pięknie się żyje w domach z betonu, lecz…. widać pewne niedoskonałości…
Premiera: 18 listopada 2016
Reżyseria: Magdalena Miklasz
Scenariusz i teksty piosenek: Adam Miklasz
Muzyka: Andrzej Bonarek, Anna Stela
Multimedia: Adam Zapała
Lalki: Konrad Kony Czarkowski
Przygotowanie chóru i solistów: Joanna Wójtowicz
Obsada: Karolina Burek, Michał Karwowski, Małgorzata Biela, Agnieszka Makowska, Adrian Gawlik, Tomasz Talerzak, Antoni Paradowski, Błażej Piotrowski, Natalia Sakowicz, Hanka Napora, Joanna Jucha, Dominika Dyba, Marzena Kochańska, Janina Zubrzycka Bem, Ewa Michałowicz, Grażyna Ladra
GRUDZIEŃ
Wieloryb the Globe
Krzysztof Globisz jako tytułowy WIELORYB – wielki płetwal wyrzucony na brzeg oceanu. Zuzanna Skolias i Marta Ledwoń jako działaczki Greenpeace’u, które próbują go ratować, polewają go wodą i śpiewają mu piosenki. Ale kto tu komu i w czym pomoże, to się jeszcze okaże. Tekst wielokrotnie nagradzanego Mateusza Pakuły. To sztuka o empatii, o wychodzeniu z choroby i niesieniu pomocy, o słowach i o tym, czego nie są w stanie powiedzieć słowa, o sile muzyki i jej uzdrawiającej mocy, o czułości, rodzeniu dzieci, o granicach wyobraźni.
Premiera: 8 grudnia 2016
Tekst: Mateusz Pakuła
Reżyseria: Eva Rysova
Obsada: Krzysztof Globisz, Zuzanna Skolias, Marta Ledwoń
ROK 2017
Jakie tematy zdominują pierwsze półrocze roku 2017? Nie chcemy uciekać od spraw, które nieustająco i coraz mocniej dzielą Polaków. Męczy nas ta polaryzacja, ale teatr nie może zaklinać rzeczywistości, musi ją analizować, nieustająco zadawać znaki zapytania, najlepiej z wykrzyknikiem. W tym sezonie chcemy poszukać odmiennej perspektywy spojrzenia na sprawę kobiet, natury oraz naszej religijności. Interesuje nas inna perspektywa w stosunku do ubogiego i uproszczonego przekazu, jaki dociera do nas z publicznej debaty. Tak sobie wyobrażamy rolę teatru.
Hasła przewodnie to: SPRZECIW – KOBIETY – NATURA – RELIGIA
MARZEC
Fuck for forest
Wszyscy z pewnością pamiętają obsypany nagrodami film Michała Marczaka i Łukasza Grudzińskiego o grupie młodych ludzi gromadzących pieniądze na ratowanie przyrody, sprzedając własne-amatorskie porno w internecie. Członkowie grupy wierzą, że wyzwolą świat z seksualnych zahamowań. Za uzbierane pieniądze kupują ziemię w Amazonii i chcą oddać ją za darmo Indianom. To portret pokolenia zagubionego między wzorcami kontestacji roku 68, a medialnym celebryctwem XXI wieku. Film będzie punktem wyjścia do projektu analizującego źródła niemocy współczesnych gestów kontestacyjnych. Razem z reżyserem Marcinem Liberem poszukamy odpowiedzi na pytanie o zagubienie, poczucie pustki i utopijne zrywy młodego pokolenia, które próbuje określić własną tożsamość w gestach sprzeciwu, negacji systemu. Świat nauczył się neutralizować oburzonych, popkultura konsumuje i oswaja wszelkie radykalizmy. Wrażliwość na niesprawiedliwość wobec innych, poczucie systemowych nadużyć nie mogą zamienić się w realne przeciwstawienie. Stają się tyleż rozpaczliwe, co groteskowe, i nie mają mocy zmiany panującego status quo.
KWIECIEŃ
O pochodzeniu natury
Do projektu zaprosiliśmy reżyserkę Magdę Szpecht – młodą, poszukującą nieoczywistych narracji artystkę. Autorkę spektakli „Delfin, który mnie kochał”, „Możliwość wyspy” w TR Warszawa, „Schubert. Romantyczna kompozycja na dwunastu wykonawców i kwartet smyczkowy” w Teatrze im Szaniawskiego w Wałbrzychu.
Saga puszczy Białowieskiej
Simona Kossak to była osoba niezwykła. Uciekła z krakowskiego, mieszczańskiego świata, by zamieszkać w Puszczy Białowieskiej. Ukryła się w raju natury i przez kolejne lata stała się świadkiem jego degradacji. Puszcza płacze – wycinka kilkusetletnich drzew, odstrzały zwierzyny – wszystko w imię racji, które trudno zrozumieć. Chcielibyśmy tym projektem przybliżyć niezwykłą opowieść o polskim raju natury, który z roku na rok rozdeptywany jest przez ludzką chciwość, brak wrażliwości i wyobraźni. Książka Simony Kossak to nie tylko zapis wspaniałości życia puszczy, ale także wołanie o opamiętanie, póki jeszcze nie wszystko stracone. Na ten projekt rozpisujemy konkurs. Tego jeszcze w Łaźni nie robiliśmy. Czekamy na koncepcje do końca listopada. Źródła inspiracji to przede wszystkim biografia Simony Kossak oraz jej książka Saga Puszczy Białowieskiej.
MAJ
Królestwo
Monumentalna powieść Emanuel’a Carrere, erudycyjna i fascynująca narracja o duchowych poszukiwaniach, potknięciach, rozpaczy i śmieszności współczesnego Europejczyka. Carrere, prowokujący pisarz, przeżył kiedyś radykalne nawrócenie. Potem stał się agnostykiem. Opowiada historię swojego nawrócenia, ale właściwie prowadzi śledztwo, chcąc zrekonstruować poczatki chrześcijaństwa po odejściu Jezusa i zrozumieć fenomen siły Nazarejczyka i jego religii.
Adaptacja: Mateusz Pakuła
Reżyseria: Bartosz Szydłowski
W obsadzie m.in.: chrześcijańska grupa rekonstrukcyjna - mieszkańcy Nowej Huty.
mat.prasowe/wm
