Na krakowskim Zwierzyńcu odbył się jeden z najstarszych i najpopularniejszych odpustów w Polsce: Emaus. Co roku ulice przy kościele świętego Salwatora zastawione są kolorowymi kramami. Sprzedawane są głównie słodycze i zabawki. Przede wszystkim plastikowe, ale nie brakuje również tych wykonanych ręcznie z drewna.
posłuchaj krakowian odwiedzających Emaus
Tradycja Emausu sięga średniowiecza i nawiązywała do wydarzeń opisywanych w Ewangelii. Drugiego dnia świąt wychodzono z miasta poza mury do kościoła. Tak, jak uczniowie, którzy szli do Emaus pod Jerozolimą.
Aby pielęgnować tradycję, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa w swoim oddziale w Domu Zwierzynieckim, organizuje "Przystanek Emaus". W czasie spotkania najmłodsi uczestnicy odpustu uczą się o zapomnianych zwyczajach wielkanocnych, oryginalnych zabawkach i tradycjach związanych z krakowskim Emausem.
Krakowski Salwator odwiedziły tłumy. Ulica Kościuszki była całkowicie zamknięta na odcinku od Komorowskiego do Królowej Jadwigi. Z powodu dużego tłoku przez kilka godzin ulicą Kościuszki nie jeździły też tramwaje, linie numer 1,2 i 6 kierowano na pętle Cichy Kącik. Sytuacja już wróciła do normy.
28 marca to drugi dzień Świąt Wielkanocnych w powszechnej tradycji to Śmigus - Dyngus. Potocznie nazywany jest także Lanym Poniedziałkiem i polega na polewaniu się wodą. W dzisiejszej formie jest znany od XVI wieku. Dzięki polewaniu się wodą starano się zapewnić gospodarzom obfite opady deszczu. Do XV wieku śmigus i dyngus były dwoma odrębnymi zwyczajami. Z czasem tak się zlały ze sobą, że przestano rozróżniać, który na czym polega. Śmigus znaczy polewanie wodą, a dyngus, to okup, który był płacony za to, aby polewanym nie być. Mogło to być jajko, placek, czy drobne pieniądze. Jednak na ogół młode dziewczęta zabiegały, by zostać oblaną wodą, ponieważ oznaczało to, że mają powodzenie wśród chłopców. Ta panna, której nie oblano, czuła się obrażona i zaniepokojona.
/Maciej Skowronek, IAR, Wacha/ar
