Filharmonia Krakowska zaprasza na specjalny koncert „Stanisław Krawczyński in memoriam”. To wydarzenie poświęcone wybitnej postaci małopolskiego życia muzycznego. Zmarły w lutym br. profesor Stanisław Krawczyński był uznanym dyrygentem, chórmistrzem oraz pedagogiem, wieloletnim rektorem Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie.
Posłuchaj rozmowy z prorektor ds. promocji i studentów AMKP, dr Marią Wilczek-Krupą
Jego pamięć uczczą podczas koncertu występy czterech zespołów chóralnych: Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii pod batutą Marii Dziedzic-Król, Akademii Muzycznej pod przewodnictwem Małgorzaty Chyły, Królewskich Rotarystów pod dyrekcją Piotra Piwko oraz Królewskiego Chóru Kameralnego dyrygowanego przez Macieja Tworka.
W programie koncertu znajdą się kompozycje m.in. Arvo Pärta, Henryka Mikołaja Góreckiego i Mikołaja Gomółki Koncert odbędzie się we wtorek, 10 marca, o godz. 19.30. Wstęp na koncert jest bezpłatny, za okazaniem wejściówek. Obowiązuje limit 4 wejściówek na osobę.
Stanisław Krawczyński (1955–2026) – polski dyrygent i chórmistrz, profesor sztuk muzycznych, rektor Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie w latach 2004–2012 oraz 2016–2020. Pełnił kolejno funkcje kierownika Chóru Polskiego Radia i Telewizji w Krakowie, a następnie Chóru Filharmonii Krakowskiej. Pod jego kierownictwem zespoły te występowały m.in. w Teatro alla Scala w Mediolanie, Basilica di San Marco w Wenecji, Teatro Regio w Turynie, Academia di Santa Cecilia w Rzymie, lipskim Gewandhausie, Beethovensaal w Stuttgarcie, Brucknerhaus w Linzu.
W latach 1986–2008 związany był, jako dyrygent, z zespołem Capella Cracoviensis, prezentując krakowskiej publiczności pierwsze polskie wykonania kompozycji m.in. P. Vasksa, K. Nystedta, J. Łuciuka, B. Schaeffera. Dzięki tej działalności stał się jedną z kluczowych postaci krakowskiego środowiska muzycznego, współtworząc jego kształt i wizerunek.
W 1992 roku objął kierownictwo Tarnowskiej Orkiestry Kameralnej, z którą następnie koncertował w kraju i za granicą (Hiszpania, Francja, Szwajcaria). Występował w miejscach ważnych dla sztuki i kultury europejskiej m.in. Thomas Kirche w Lipsku, Wigmore Hall w Londynie, sala koncertowa UNESCO w Paryżu, Sala kameralna Konserwatorium Kijowskiego, oraz na festiwalach muzycznych w wielu krajach świata.
W 1990 roku był inicjatorem powstania Krakowskiego Chóru Kameralnego – uznanego przez krytyków za jeden z najlepszych polskich zespołów chóralnych. Jako chórmistrz współpracował ze słynnymi dyrygentami m.in. Y. Aronovitchem, Ch. Hogwoodem, Z. Mehtą, K. Pendereckim, H. Rillingiem, W. Rowickim, S. Wisłockim. Dokonał prawykonań dzieł A. Brucknera oraz wielu utworów kompozytorów polskich m.in.: Z. Bargielskiego, H.J. Botora, Z. Bujarskiego, H.M. Góreckiego, J. Łuciuka, R. Maciejewskiego, R. Palestra, B. Schaeffera, M. Stachowskiego. Uczestniczył jako juror w licznych międzynarodowych konkursach chóralnych i dyrygenckich.
W 2000 roku będąc jednym z dziewięciu dyrygentów, brał udział w tworzeniu wielkiego międzynarodowego zespołu, prezentującego w czasie tournée po Europie utwory z miast posiadających status Stolicy Kultury Europejskiej. W 2001 roku z okazji dziesiątej rocznicy powstania Internetu prowadził, w ramach elektronicznego eksperymentu, koncert – dyrygując z Krakowa śpiewającymi w Warszawie AMFC Vocal Consort i Gdańsku Schola Cantorum Gedanensis.
Szczególną wagę przywiązywał do popularyzacji śpiewu chóralnego we wszystkich jego formach. Był inicjatorem powstania krakowskich festiwali chóralnych promujących działalność zespołów wokalnych – Cantate Domino i Małopolskie spotkania kolędowe. Za prowadzoną działalność został wyróżniony jedynym odznaczeniem przyznawanym przez dzieci – Orderem Uśmiechu.
Równolegle z działalnością artystyczną prowadził działalność dydaktyczną w krakowskiej Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego. W uczelni tej w 1995 roku został powołany na stanowisko kierownika Zakładu a następnie Katedry Chóralistyki, w 1999 roku objął stanowisko dziekana Wydziału Edukacji Muzycznej. W latach 2005–2012 oraz 2016–2020 pełnił funkcję rektora. Za jego Kadencji Akademia uznana została, w rankingu tygodnika Wprost, za najlepszą artystyczną uczelnię w Polsce.
W latach 2012–2016, pracując na rzecz środowiska Wyższych Uczelni Artystycznych, pełnił funkcję Przewodniczącego Sekcji Sztuki Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. W 2017 roku w uznaniu zasług w działalności artystycznej i rozwijaniu międzynarodowej współpracy w dziedzinie kultury Państwowa Białoruska Akademia Muzyki przyznała mu tytuł doktora honoris causa.
Za swą działalność otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, Order Uśmiechu, Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Nagrodę główną Powiatu Krakowskiego, Nagrodę im. Jerzego Kurczewskiego – za wybitne osiągnięcia w dziedzinie chóralistyki.
