5 lat temu, 13 lutego 1998 roku, w Fabryce Samochodów Ciężarowych w Lublinie zakończono produkcję samochodu dostawczego Żuk. Łącznie z zakładu wyjechało niemal 600 tysięcy egzemplarzy auta. Żuk cieszył się popularnością w Polsce, ale również za granicą. Był niedrogim samochodem, przy tym stosunkowo tanim w utrzymaniu, o prostej konstrukcji.
Posłuchaj materiału Bartłomieja Maziarza
Produkowano go od lipca 1959 roku. W odróżnieniu od wielu konstrukcji z epoki PRL, Żuk był konstrukcją całkowicie polską, jednak przy jego projektowaniu inżynierowie musieli wykorzystać możliwie jak najwięcej części z Warszawy M20. Wykorzystali między innymi silnik, skrzynię biegów, zawieszenie, hamulce oraz instalację elektryczną.
Z czasem samochód został poddany wielu modernizacjom. Zmieniono kierunek otwierania drzwi, które pierwotnie otwierały się „pod wiatr", a także miejsce montowania lewarka zmiany biegów - początkowo umieszczony przy kierownicy, został wmontowany w podłogę. W ofercie pojawiły się też warianty z mocniejszymi silnikami.
Pierwsze egzemplarze Żuka były produkowane wyłącznie w wersji pick-up. Wkrótce opracowano wersję furgon, a także pojazdy służące do przewozu większej liczby osób, samochody pożarnicze, do transportu pieczywa czy odzieży.
Auta były produkowane również na eksport. Jeździły po drogach Związku Radzieckiego, Bułgarii, Węgier, a także Szwecji, Finlandii czy Egiptu. Żuk był tam montowany w fabryce w Kairze. Doczekał się nawet swojej egipskiej nazwy - Ramzes.
W latach 90. eksport Żuków znacznie spadł. Również na rynku wewnętrznym auto przegrywało z używanymi furgonetkami sprowadzanymi z Zachodu. Czynniki ekonomiczne sprawiły, że 25 lat temu zaprzestano jego produkcji.
Galeria zdjęć
