Już po raz jedenasty w Krakowie odbędzie się festiwal Opera Rara. W ramach cyklu od 31 stycznia do 17 lutego 2019 roku zobaczymy m.in. cztery produkcje sceniczne: od Rameau, przez Mozarta do Glassa, oraz wokalne recitale w gwiazdorskiej obsadzie, wśród których znajdziemy m.in. Danielle de Niese, Patricię Petibon czy Jakuba Józefa Orlińskiego.
- Mamy też w programie kilka powtórzeń, mam tu na myśli operę współczesną prezentowaną już na pierwszym festiwalu Opera Rara. Oprócz dużych przedstawień scenicznych festiwal Opera Rara prezentuje również tzw. Second space i w tę ideę wpisuje się opera Philipa Glassa – „A Madrigal Opera”. Na festiwalu Opera Rara poszerzamy pole znaczenia opery zwłaszcza wobec powszechnie funkcjonującego zestawu skojarzeń, odwołujących się jednak przede wszystkim do nurtu klasycznego. Opera Rara to wyjście poza schemat: prezentujemy zarówno opery barokowe, jak i eksperymentalne inscenizacje czy recitale wokalne. – podsumowuje Jan Tomasz Adamus, Dyrektor Artystyczny festiwalu.
Program Opera Rara 2019
Jean-Philippe Rameau
Hippolyte et Aricie
reż. Sjaron Minailo
Francuski barok to zawsze wielkie wyzwanie i ekscytujące pole dla eksperymentu. Dlatego Krakowska Orkiestra Festiwalowa, międzynarodowy zespół śpiewaków oraz reżyser Sjaron Minailo łączą siły, by twórczą wrażliwość ludzi z różnych stron świata wzbogacić o genius loci.
Wolfgang Amadeus Mozart
Cosi fan tutte
reż. Cezary Tomaszewski
Opera komiczna w dwóch aktach z 1789 roku. Historia dwóch młodych oficerów Guglielmo i Ferranda, którzy pod wpływem sceptycznego filozofa Don Alfonso, przygotowują intrygę, będącą testem na wierność ich kochanek: Fiordiligi i Dorabelli.
Libretto Lorenza da Ponte stanowi dla nas punkt wyjścia do poddania uczuć i emocjonalności analizie naukowej. Wprowadzając ciało w ruch wytworzymy możliwe sieci połączeń w ramach geometrii muzyki Mozarta. Wykorzystując strategie omyłek, powtórzeń i namnożenia będziemy poruszać się pomiędzy naukowością projektu oświeceniowego a operą buffa, pomiędzy analizą chemiczną ciała pożądanego a campowością afektów, poszukując algorytmu kochanków i alchemii miłości.
Philip Glass
A Madrigal Opera
reż. Krzysztof Garbaczewski
Rodzaj pustej formy, w którą wlać można bardzo różną, a w zasadzie dowolną teatralną treść. Philip Glass wymaga dokończenia utworu na scenie przez reżysera, którego nie ogranicza właściwie nic poza dyktowanymi przez muzykę czasowymi ramami trwania dzieła. Nic dziwnego, że tak specyficzną misję powierzono Krzysztofowi Garbaczewskiemu, którego rozbuchana inwencja każe mu konstruować zupełnie autonomiczne, rządzące się własnymi prawami światy.
Cassandra & Just
Benedetto Marcello: kantata „Cassandra“
David Lang: „Just“ (reż. Tomasz Cyz)
Opowieść o wojnie, pożodze, śmierci i żałobie oraz o miłości, tęsknocie i wspólnocie. Zderzenie barokowej kantaty opartej na wyimkach z „Iliady” Homera i dramatów Eurypidesa, streszczającej w krótkich obrazach wątki wojny trojańskiej oraz „Just”: chóralna pieśń nawiązująca do biblijnej „Pieśni nad pieśniami” i mówiąca o różnicy między „ty” i „ja” w akcie miłosnym. „Cassandra & Just” jako znak wszelkich czasów: po wojnach toczonych przez mężczyzn, w imię męskich spraw, po niewysłuchaniu kobiecych ostrzeżeń, przychodzi czas na złożenie tego okaleczonego świata przez pierwiastek (wyłącznie) żeński.
RECITALE
Seria wieczorów pieśni w wykonaniu nadzwyczajnych śpiewaków (Danielle de Niese, Patricia Petibon, Jakub Józef Orliński, Evelina Dobračeva, Sophie Karthäuser, Adriana Kučerová).
jn/mat. prasowe
