Na wystawie zobaczymy kilkaset prac z różnych okresów twórczości reżysera.
kuratorka wystawy Anna Król
Na pytanie dlaczego rysuje? Andrzej Wajda odpowiada:
Z dwóch powodów. Po pierwsze dlatego, że to, co narysowałem jest moją własnością. Zostaje mi w pamięci. Rysując uświadamiam sobie równocześnie lepiej to, co porusza moją wyobraźnię. A w pracy filmowej czy teatralnej używam rysunku, bo jest szybszy jako środek porozumienia ze współpracownikami.
W swojej działalności artystycznej Andrzej Wajda nie rozstaje się ze szkicownikiem, przez całe życie tworząc niewielkie rysunkowe kompozycje, wykonywane piórem, kredkami lub flamastrami. Stanowią one ważny element metody twórczej Wajdy, są również sposobem zapisu rzeczywistości, zastępując w tej roli aparat fotograficzny. Przez wiele lat artysta zapełnia rysunkami kolejne notesy, opatruje je też osobistym komentarzem. Rysunki Andrzeja Wajdy funkcjonują również jako osobne kartki wyrwane z notesu .
W zbiorach Muzeum Manggha znajdują się wczesne prace artysty z lat czterdziestych i pięćdziesiątych, notatki i poszukiwania artystyczne, pomysły i próby malarskie, dowody fascynacji rozwijającą się na Zachodzie sztuką współczesną, której echa docierały wówczas do Polski. W tym wyjątkowo różnorodnym pod względem tematu, formy i technik artystycznych zbiorze na szczególną uwagę zasługują niewielkie akwarele – abstrakcje o subtelnej kolorystyce i poetyckim klimacie, ujawniające niezwykłe bogactwo wyobraźni młodego malarza i przyszłego reżysera. Wśród studiów rysunkowych Andrzeja Wajdy wyróżniają się też szkice związane z teatrem i filmem. Znaczącą grupę rysunków stanowią prace z podróży, w tym interesujący zespół rysunków z Japonii.
Wystawa Andrzej Wajda. Szkicownik dedykowana Artyście w 90. urodziny ukazuje intymną część jego twórczości. Większość przedstawionych na wystawie dzieł nie była nigdy dotąd prezentowana publicznie.
Prace prezentowane na wystawie pochodzą z kolekcji Muzeum Manggha, Archiwum Andrzeja Wajdy przy Muzeum Manggha oraz Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Narodowego Teatru Starego w Krakowie.
Wystawa czynna do 31 sierpnia 2016 r.
jn/mat. prasowe
