Tekst młodego wtedy dramaturga Mateusza Pakuły powstał w 2014 roku, specjalnie na zamówienie naszej rozgłośni i był jednym z wydarzeń otwarcia nowej siedziby Cricoteki przy Nadwiślańskiej. Cricoteka świętuje w tych dniach 10. rocznicę powstania budynku, a my zapraszamy do radiowego teatru. We wtorek 10 września, po 21.05.
LORD KANTOR, autorskie słuchowisko Mateusza Pakuły, inspirowane twórczością - a szczególnie "Pismami" - Tadeusza Kantora, porusza kwestie dla Kantora najistotniejsze: pamięci i wspominania, utraty dzieciństwa i ciągłego w nim przebywania, dotkliwej obecności śmierci. Tematy te wprzęgnięte zostają w opowieść z gatunku science-fiction - estetycznie zupełnie Kantorowi obcą. I właśnie na tym, paradoksalnie, polega największa siła tego projektu - na zderzeniu estetyk i bardzo nieoczywistym i przez to dotkliwym dialogu twórców. "Lord Kantor" to, jak mówił Pakuła, "międzygwiezdna podróż na Planetę Wspomnień, kosmiczna eskapada do stacji Nostalgia, językowe wyzwanie, poetycka przygoda, wyprawa do nie-biednego pokoiku dziecięcej wyobraźni".
Galeria zdjęć
Tragikomiczna kreskówka dźwiękowa o naturze pamięci i wspomnień, o klonowaniu, cyfryzacji i smogu, ma też niezwykłą obsadę. Wiktor Loga-Skarczewski w roli pilota statku kosmicznego John 102, Jan Peszek jako komputer pokładowy Miszel Komodore – razem przemierzają galaktykę stawiając czoła kosmicznym niebezpieczeństwom i bardzo czarnemu charakterowi Lordowi Kantorowi, w czym pomaga im niestrudzenie Kosmiczny Karzełek (Zuzanna Skolias).
Oprawa muzyczna została stworzona przez Antonisa Skoliasa z gościnnym udziałem Jorgosa Skoliasa, a autorem plakatu i oprawy wizualnej słuchowiska był Kuba Woynarowski – artysta wizualny, nauczyciel akademicki, kurator i autor komiksów.
Galeria zdjęć
To jest pozornie daleki świat. Kantor i science-fiction. Tak naprawdę to powłoka i konwencja, której używamy, ale sam tekst i przedstawienie wchodzi w głęboki dialog z myślą Kantora. Chodzi o jego pisma i całą twórczość. Myślałem o tym, że słuchowisko z takiej okazji nie powinno być laurką. Kantor by sobie tego nie życzył. To nie ma być notka z Wikipedii. To ma być dialog i dyskusja z nim. Jeśli współczesny twórca jest w stanie stworzyć coś własnego i żywego, inspirując się twórczością artysty nieżyjącego to on wtedy dalej żyje
- powiedział w 2014 roku Mateusz Pakuła.
