Z wicedyrektorem Starego Teatru Beniaminem M. Bukowskim rozmawia, tuż po ogłoszeniu nominacji, Justyna Nowicka. Reżyser i dramatopisarz opowiada o swoich teatralnych inspiracjach, o studiach filozofii i zainteresowaniu pragmatyzmem, odnosi się także do dyskusji o przemocy w polskim teatrze.
Do najgłośniejszych tekstów Bukowskiego należą "Niesamowici bracia Limburg", dramat opowiadający o średniowiecznych artystach. Jako reżyser i autor dramatu przygotował ostatnio spektakl zat. "Arianie", którego premiera w Starym Teatrze została przesunięta z powodu ogłoszenia lockdownu.
Do najważniejszych realizacji reżyserskich Bukowskiego należą autorski spektakl „Mosdorf. Rekonstrukcja” w Nowym Teatrze w Poznaniu (nagroda publiczności festiwalu m-teatr w Kaliszu), monodram „Zofia” wg Anny Wakulik w Teatrze Powszechnym w Warszawie, czy spektakle takie jak „Podwyżka” (Teatr im. W. Bogusławskiego w Kaliszu”), „Królowa Śniegu” (Teatr im. A. Fredry w Gnieźnie), czy wspomniane już realizacje „Niesamowitch braci Limbourg” (Teatroteka WFDiF) i „Mazagany” (Teatr Żydowski w Krakowie). Jako dramaturg Bukowski współpracuje stale w duecie twórczym z Katarzyną Kalwat (m.in. „Staff Only”, „Walser. I would prefer not to”, cykl „Maria Klassenberg), współpracował też m.in. z Andrásem Dömötörem, Judytą Berłowską, Joanną Grabowiecką, Małgorzatą Piekarz, Tomkiem Kaczorowskim, Jagodą Madej czy Julią Szmyt.
Laureat kilkunastu prestiżowych konkursów dramaturgicznych i reżyserskich: m.in. Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej, Nagrody Publiczności Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej, Silver Remi Award festiwalu filmowego w Houston, II. miejsca w międzynarodowym konkursie Talking About Borders organizowanym przez Staatstheater w Norymberdze, nagrody publiczności Teatroteka Fest, konkursu na najlepszy dramat europejski organizowany przez Francuskie Ministerstwo Kultury i centrum przekładu dramaturgicznego Maison Antoine Vitez, nagrody publiczności festiwalu młodego teatru m-teatr w Koszalinie.
mat.prasowe NST/jn
