Krystian Durman po dziesięciu latach kończy pracę na etacie w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie i przenosi się na norweskie Lofoty. Aktor nie rezygnuje jednak z teatru. Będzie wracał do Polski na spektakle, w tym na kolejne pokazy monodramu "Hibernacja", poświęconego historii himalaisty Tomasza Mackiewicza. Więcej o życiu teatralnym i swojej relacji z górami opowiedział w rozmowie z Anetą Hudzik.
Posłuchaj rozmowy
Teatr, "Hibernacja" i Tomasz Mackiewicz
Związek Krystiana Durmana z Narodowym Starym Teatrem w Krakowie rozpoczął się 31 grudnia 2016 roku, w dniu premiery "Triumfu woli". Był to dla niego początek ważnego zawodowego etapu, który zakończy się dokładnie 10 lat później.
To było fantastyczne dziesięć lat, które bardzo mocno ukształtowało mnie nie tylko jako aktora, ale przede wszystkim jako człowieka – mówi Krystian Durman.
W tym czasie wystąpił w wielu ważnych dla siebie produkcjach. Wśród spektakli, które szczególnie ceni, wymienia "Wesele", "Triumf woli", "Genialną przyjaciółkę" i "Arian". Ważnym punktem ostatnich lat kariery Krystiana Durmana jest "Hibernacja", monodram poświęcony Tomaszowi Mackiewiczowi i jego wyprawie na Nanga Parbat. Spektakl, którego realizacja dojrzewała przez sześć lat, okazał się dla aktora przełomowym doświadczeniem.
Można się zebrać na odwagę, można zdobyć ten swój teatralny Mount Everest. Poczułem się uwolniony, że można żyć inaczej, można żyć na własnych warunkach, nie trzeba spełniać oczekiwań ludzi dookoła – dodaje.
"Hibernacja" pozostaje w repertuarze i jest prezentowana poza Tychami. Po ostatnim pokazie w Chrzanowie planowane są kolejne wyjazdy na festiwale teatralne w Polsce. Aktor zapowiada, że będzie wracał z Lofotów, aby grać spektakl.
Góry obecne od dzieciństwa
Zainteresowanie górami towarzyszy mu od najmłodszych lat. Przeszedł niemal wszystkie pasma górskie w Polsce, a wolne weekendy i tygodnie chętnie spędzał na górskich szlakach.
Kiedy za pierwszym razem nie dostałem się do szkoły teatralnej usłyszałem, że jestem niedojrzały emocjonalnie. Stwierdziłem, że czas na plan B, czyli studia na kierunku turystyka i rekreacja – mówi.
Przez pewien czas mieszkał w Wałbrzychu, gdzie miał przyjaciół związanych z GOPR-em. Marzył o pracy ratownika górskiego, najlepiej na śmigłowcu. Ostatecznie dostał się jednak do szkoły teatralnej i zdecydował się rozwijać w zawodzie aktora. Gdy polskie góry przestały mu wystarczać, w 2018 roku poleciał w Himalaje. To doświadczenie utwierdziło go w przekonaniu, że właśnie w wysokich górach odnajduje swoją przestrzeń. – "Pomimo tego, że wspinam się coraz wyżej i paradoksalnie powinienem mieć mniej tlenu, mam go coraz więcej" – dodaje.
Nowe życie na Lofotach
Decyzja o przeprowadzce do Norwegii dojrzewała stopniowo. Żona aktora zdecydowała się wyjechać tam do pracy.
Aga spakowała się i wyjechała na Lofoty do pracy. Pamiętam ten dzień, kiedy w sierpniu wypłynąłem do niej i pomyślałem, że można żyć w pocztówce – mówi.
Jednym z charakterystycznych elementów życia na Lofotach jest dzień polarny. Od połowy maja do końca sierpnia słońce nie chowa się za horyzontem. Dla Krystiana Durmana nie jest to jednak problem, ale dodatkowa możliwość korzystania z czasu. Po kilku godzinach pracy może spakować plecak i wyjść w góry. Właśnie tego brakowało mu w dotychczasowym życiu – poczucia, że doba daje wystarczająco dużo przestrzeni na obowiązki i aktywność poza pracą.
Musiała zapaść konkretna decyzja w moim życiu. Stąd rozstanie z teatrem, nie aktorstwem. Początek naszego wspólnego życia na Lofotach i tego, co chyba teraz jest dla mnie najważniejsze – spokój i rodzina – mówi.