Literaturoznawcy, dziennikarze, krytycy wybierają książkę miesiąca. W drugiej godzinie: Ryszard Horowitz i Michał Olszewski.
"Angole" Ewy Winnickiej to książka miesiąca wybrana przez jurorów Koła Kultury.
O wyborze zadecydowało jury w składzie: Małgorzata I. Niemczyńska, Paulina Małochleb, Anna Marchewka i Jarosław Czechowicz.
To wybór za wyjątkowo skuteczne odzieranie czytelnika ze złudzeń i udowodnienie po raz kolejny prawdy sformułowanej przez Ryszarda Kapuścińskiego w "Cesarzu", że jak się dobrze wwąchać, to wszędzie śmierdzi.(Małgrzata I.Niemczyńska).
Ta dość przygnębiajaca książka mówi dużo o Polakach. To jest równiez zapis tego jak sie zmienia emigracja. Społeczeńnstwo sie uformowało, okrzepło i ta książka udowadnia, że można zacząć badać drugą fazę nowej emigracji .(Paulina Małochleb)
Są ich setki tysięcy, niektóre badania mówią nawet o dwóch milionach. W brytyjskiej prasie pisze się o „polskiej inwazji”.Ewa Winnicka napisała książkę o Polakach mieszkających w Wielkiej Brytanii. Zebrała wypowiedzi kilkudziesięciu osób w różnym wieku, o różnym statusie, mieszkających na wyspach od kilku, czasem kilkunastu lat.
O latach emigracji opowiadają ci którym się powiodło, ale przede wszystkim ci, którym z dala od ojczyzny jest źle. Chociaż większość z nich mówi, że w Polsce było jeszcze gorzej. Jaka jest ta olbrzymia polska siła, której obawiają się coraz bardziej Brytyjczycy? Czy oprócz polskiego paszportu coś łączy młodego, wykształconego urzędnika zatrudnionego w międzynarodowej korporacji i opiekunkę pracującą w domu starców? Najbardziej przejmujące są losy tych, którzy Polskę opuścili jako dzieci. Bywało, że dołączali do rodziców kilka lat po ich wyjeździe, wcześniej wychowywani przez rodzinę z przyczepioną metką „eurosierot”. Dzieciństwo i dorastanie w obcym kraju nigdy nie było łatwe, nawet jeśli rodzice postarali się najlepsze szkoły, często zadłużając się na kształcenie następnego pokolenia.Ewa Winnicka nie komentuje, nie dodaje nic od siebie. To suche, subiektywne, bywa że bardzo zabawne, ale też często wstrząsające relacje polskich emigrantów. Barbara Gawryluk Radio Kraków
Pozostałe nominowane tytuły:
Iris Hanika "Istota rzeczy" (Wydawnictwo UJ)
Pytania o niemieckie dziedzictwo odpowiedzialności za zbrodnie Holocaustu. Książka wyróżniona Literacka Nagroda Unii Europejskiej.
Hanika chwilami pyta wprost i bez metafor o to, z czego wyrasta niemieckość po drugiej wojnie światowej. Zmusza nas do obcowania z antypatycznym bohaterem i z szeregiem jego okrutnych skojarzeń, które nie pozwalają mu zmienić niczego w swoim życiu nawet wtedy, gdy zarysowuje się możliwość zmiany jego trybu i lokalizacji niemal całkowicie. Czy to nie jest tak, że niemieckość uwięziona jest w wiecznym poczuciu winy jak Hans Frambach w swoim wstydzie i wyrzutach sumienia za czyny, jakich nie popełnił? Co symbolizuje wyraziste i gorzkie zakończenie książki? Gdzie znajduje się bezpieczna granica, za którą chronimy nasze umysły przed świadomością piekła bez celu i sensu? (Jarosław Czechowicz. Krytycznym okiem)
Jacques Jouet „Dzikus” (Lokator)
Opublikowana po raz pierwszy w 2001 r. minipowieść Dzikus jest opowieścią mężczyzny o imieniu Paul, po części opartą na biografii Paula Gauguina.
Co prawdziwe, co zmyślone - czytelnik, dla którego to ważne, musi się kontrolować i sprawdzać . Autor pisząc tę alternatywną biografię wielkiego impresjonisty zaznacza na wstępie, że ...nie mogąc ręczyć za autentyczność tekstu, poszukam sobie całkiem innych wzorców, inicjalnej formuły fikcyjności, która będzie wybornie, jak mniemam, sączyła zwątpienie i swoją własną truciznę.
Susan Sontag "Pod znakiem Saturna (Karakter)
Pierwsze polskie wydanie słynnego zbioru esejów Susan Sontag.
Amerykańska autorka kreśli sylwetki kilku twórców, m.in. : Waltera Benjamina, Eliasa Canettiego, Antonina Artauda, zastanawia się nad źródłami popkulturowej fascynacji faszyzmem i przygląda się kolejnym mistyfikacjom Leni Riefenstahl. Motywem przewodnim wszystkich esejów czyni Sontag związki estetyki i etyki w literaturze, filozofii, teatrze i filmie. Niektóre eseje mają charakter bardziej osobisty, jak wspomnienia o Paulu Goodmanie i Rolandzie Barthesie, inne stanowią interpretacje dzieł, wszystkie jednak cechuje przenikliwość myśli i pasja autorki. (z materiałów wydawcy).
dykt poznamy przed godz. 22.
***********************************************
W drugiej godzinie programu goście:
Michał Olszewski, dziennikarz i pisarz, reporter. W wydawnictwie czarne ukazuje się właśnie zbiór reportaży zatytułowany "Najlepsze buty na świecie". teksty pochodzą z kilkunastu ostatnich lat. Są tu takie problemy, które znalazły potem swoje rozwiązania , są też takie, które wcale nie straciły na aktualności. Z Michałem Olszewskim porozmawiamy o reporterskim warsztacie.
O warsztacie fotografa poczytać możemy w autobiograficznej książce Ryszarda Horowitza" pt. "Życie niebywałe", wspomnienia fotokompozytora" (Znak). W Kole Kultury rozmowa z fotografem, w której wrócimy do krakowskich lat dzieciństwa i młodości.
