Pracę nad książką Małogorzata Niemczyńska zaczęła kilka lat temu. Szukała materiałów, rozmawiała z ludźmi, przetrząsała archiwa, wczytywała się w dziennik i listy Mrożka.
Niemczyńska skonstruowała swoją książkę dzieląc opowieść o Mrożku na rozdziały traktujące o miejscach i o ludziach. Jest więc Borzęcin i Kraków, czyli Kraina dzieciństwa. Jest Dom Literatów na Krupniczej, Vence, Paryż czyli świat, Meksyk i Nowa Polska. jeszcze ciekawsza jest historia Mrożka opowiedziana poprzez życie innych ludzi. Rozdziały poświęciła Włodkowi, Lemowi, Błońskiemu czy żonom Mrożka Marze i Susannie. jeden z rozdziałów nosi tytuł Szef. To Witold Gombrowicz, jakże ważny w biografii Sławomira Mrożka.
A wszystko zaczyna się od rozdziału Milczenie, w którym autorka przypomina zmaganie się Mrożka z afazją po udarze mózgu i proces pisania autobiografii , czyli Baltazara . Niemczyńska wspomina dyskretnie, że nie wszystkie fakty w Baltazarze zgadzają się z rzeczywistością i uzupełnia część z nich w swojej biografii.
A na koniec wywiad. Ostatni wywiad przeprowadzony ze Sławomirem Mrożkiem przed jego śmiercią.
Jak mówi autorka w rozmowie z Radiem Kraków, nie bardzo zdawała sobie z tego sprawę, że to miał być ostatni wywiad. Chociaż mogła przypuszczać. Mrożek był w złej formie, miał kłopoty z formułowaniem zdań, ale nie bronił się przed pytaniami i widać było, że bardzo chciał dokończenia tej rozmowy. Tak jakby sam przeczuwał, że to wywiad - pożegnanie.
W Kole Kultury rozmowa z autorką biografii Małgorzatą I. Niemczyńską.
