"Piekło na ziemi – to niemieckie dzieło nosiło imię Auschwitz. Pełni smutku i wstydu chylimy czoła przed kobietami, mężczyznami i dziećmi, których miliony tutaj i w innych miejscach zginęły z rąk narodowych socjalistów. Z testamentu ofiar wyrasta odpowiedzialność Niemiec, by bronić nienaruszalności ludzkiej godności – wszędzie i każdego dnia" - napisał w księdze pamiątkowej Muzeum Auschwitz minister spraw zagranicznych Niemiec Haiko Maas.
Szef dyplomacji Niemiec zwiedził Muzeum Auschwitz, gdzie oddał część ofiarom Holokaustu pod Ścianą Straceń na dziedzińcu bloku 11.
Zwiedził też wystawę oraz miejsca prac konserwatorskich przy barakach w Auschwitz II Birkenau.
W centrum świętego Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia odbyło się spotkanie szefów dyplomacji Polski i Niemiec.
Wystawa "Klisze pamięci. Labirynty" Mariana Kołodzieja składa się z ponad 200 kompozycji rysunkowych oraz elementów dodatkowych, jak prycze, drewniane sylwety, krzyż z desek. Artysta tworzył je 16 lat. Prace przedstawiają wizję gehenny obozowej w niemieckim obozie Auschwitz, a jednocześnie uwypuklają heroiczne zwycięstwo odniesione tam przez polskiego franciszkanina, św. Maksymiliana Kolbego, który oddał życie za współwięźnia Franciszka Gajowniczka.
Prof. Kołodziej przed śmiercią ofiarował dzieło franciszkańskiemu Centrum św. Maksymiliana. Zostało umieszczone w podziemiach tamtejszego kościoła.
Marian Kołodziej był plastykiem i scenografem. Jako młody człowiek po wybuchu II wojny próbował przedostać się do polskiego wojska we Francji. Został aresztowany przez gestapo. 14 czerwca 1940 r. Niemcy deportowali go do Auschwitz w pierwszym transporcie polskich więźniów. Do 1945 r. był więziony także w Gross-Rosen, Buchenwaldzie, Sachsenhausen i Mauthausen-Gusen. Po wojnie ukończył wydział scenografii krakowskiej ASP. Zmarł w 2009 r. Jego prochy spoczęły w krypcie w Centrum.
Centrum św. Maksymiliana jest ośrodkiem pamięci i modlitwy, a zarazem wotum wdzięczności za życie, dzieło oraz ofiarę Maksymiliana Marii Kolbego. Prowadzą je Franciszkanie oraz Misjonarki Niepokalanej Ojca Kolbego. Podczas II wojny w Harmężach istniał podobóz Harmense należący do KL Auschwitz.
Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży został otwarty w grudniu 1986 r. z inicjatywy niemieckiej organizacji "Akcja Znak Pokuty" przy współudziale władz Oświęcimia. Jego pomysłodawcą był niemiecki poeta Volker von Toerne. Olbrzymi wpływ na powstanie Domu mieli byli więźniowie obozów zagłady. Otwarcie placówki zbiegło się z 16. rocznicą podpisania układu o podstawach normalizacji stosunków między Polską a RFN. Pierwsze grupy młodzieży niemieckiej przyjechały do Domu Spotkań jeszcze w grudniu 1986 r.
Oświęcimska instytucja była wielokrotnie nagradzana prestiżowymi wyróżnieniami, m.in. w 2008 r. Nagrodą Pro Publico Bono, a w 2014 r. Nagrodą Polsko-Niemiecką.
Marek Mędela/PAP/jgk)
