Osoby, które mimo osiągnięcia uprawnień do emerytury zrezygnują z jej pobierania i będą dalej aktywne zawodowo, mogą skorzystać z ulgi PIT-0. Polega ona na zwolnieniu od podatku przychodów z pracy na etacie, z umowy-zlecenia lub z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Od 1 stycznia 2022 r. obowiązuje wprowadzona w ramach Polskiego Ładu tzw. ulga dla pracujących seniorów. To – jak tłumaczył resort rodziny i polityki społecznej – zachęta do kontynuowania pracy dla tych, którzy tego chcą, ale także dla tych osób, którzy pracują, bo ich emerytury byłyby niskie.
Z tego rozwiązania mogą skorzystać osoby, które osiągnęły wiek emerytalny (60 lat dla kobiet) i (65 lat dla mężczyzn), pozostają w zatrudnieniu, nie mają ustalonego prawa do emerytury lub renty rodzinnej.
Z ulgi dla pracujących seniorów mogą skorzystać również osoby, które mają przyznaną emeryturę, lecz jej nie pobierają, ponieważ nie rozwiązały stosunku pracy (mają zawieszone prawo do emerytury).
Zwolnienie od podatku dotyczy przychodów z pracy na etacie, z umowy-zlecenia zawartej z firmą lub z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Ulga nie obejmuje m.in. przychodów: z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego (np. zasiłków chorobowych), z umów o dzieło, z praw autorskich (z wyjątkiem tych uzyskanych w ramach umowy o pracę).
Suma przychodów zwolnionych od podatku w ramach PIT-0 nie może przekroczyć rocznie kwoty 85 528 zł. Jeśli limit ten zostanie przekroczony, do dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej zastosowana będzie kwota wolna od podatku w wysokości 30 000 zł. Co do zasady przychody objęte ulgą dla pracujących seniorów podlegają ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnym.
Ulga może być zastosowana już w trakcie roku, ale ostatecznego jej rozliczenia dokonuje się w zeznaniu rocznym.
Jeśli pracownik jest zobowiązany do samodzielnego obliczania zaliczki lub podatku np. w związku z osiąganiem zagranicznych przychodów z pracy na etacie czy umów-zleceń zawartych z firmą, to samodzielnie stosuje on ulgę, wyłączając przychody nią objęte z przychodów podlegających opodatkowaniu.
Aby pracodawca czy zleceniodawca mógł stosować ulgę, osoba do tego uprawniona powinna złożyć stosowne oświadczenie.
Nie ma urzędowego wzoru oświadczenia. Można je zredagować samemu lub skorzystać z przykładowego wzoru na końcu przewodnika. Oświadczenie powinno zostać złożone na piśmie. Należy poinformować w nim, że spełnia się warunki do zastosowania ulgi.
Jednocześnie w oświadczeniu trzeba zawrzeć klauzulę o treści: "Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia" – klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
Jeżeli oświadczenie spełni wszystkie wymogi co do jego treści, pracodawca lub zleceniodawca zastosuje zwolnienie najpóźniej od następnego miesiąca po złożeniu oświadczenia.
Należy pamiętać, że w przypadku braku spełniania warunków uprawniających do stosowania ulgi (np. w związku rozpoczęciem pobierania emerytury), należy poinformować o tym swojego pracodawcę lub zleceniodawcę. Po otrzymaniu takiej informacji przestanie on stosować ulgę najpóźniej od następnego miesiąca.
