Dla katolików Wigilia to dzień oczekiwania na Boże Narodzenie. Łacińskie słowo vigilare oznacza czuwanie i straż. Wigilią nazywana jest także uroczysta wieczerza, do której siadamy wieczorem 24 grudnia.
Wigilia to najbardziej uroczysty wieczór w roku. Czas wzajemnego darowania win i refleksji. Wieczerza wigilijna rozpoczyna się w momencie pojawienia się na niebie pierwszej gwiazdki, symbolizującej gwiazdę, która prowadziła magów do dzieciątka Jezus. Rodzinne spotkania często rozpoczynają się od odczytania fragmentu Ewangelii. Po tym następuje dzielenie się opłatkiem i życzenia.
Dzielenie się opłatkiem ma głębokie przesłanie. Ktoś bliski wyciąga do nas rękę z chlebem-opłatkiem, gotowy użyczyć go nam, ale także wziąć kawałek naszego opłatka. To znak miłości i spostrzeżenia potrzeb bliźniego. Z tego samego powodu przy naszym stole jest jedno dodatkowe miejsce i nakrycie, dla kogoś, kto nie tylko potrzebuje czegoś do jedzenia, ale i naszej uwagi. Tradycja każe, aby wigilijnych potraw było dwanaście, tylu ilu uczniów Chrystusa.
W Polsce nie obowiązuje już formalnie post. Jednak Kościół katolicki cały czas do niego zachęca.
Jezus narodził się, kiedy noc doszła do swojej połowy. Dlatego czuwanie i dlatego o północy odprawiana jest tak zwana „Msza Pasterska”.
Uroczystość Bożego Narodzenia wprowadzono w czwartym wieku Wcześniej dzień narodzin Jezusa obchodzono tak jak w Kościele prawosławnym i Kościołach wschodnich 6 stycznia. W końcu Zachód przyjął, że data ostateczna to 25 grudnia.
Uroczysty charakter tego dnia podkreślają także trzy msze o północy - pasterka, o brzasku i w ciągu dnia. Od wigilijnej wieczerzy śpiewamy kolędy. Wywodzące się z biblijnych tekstów pieśni opisujące przyjście na świat Chrystusa.
Pierwszy dzień świat Bożego Narodzenia - 25 grudnia dawniej rozpoczynał się od porannej mszy. Tradycyjnie ten dzień spędzamy na biesiadowaniu i śpiewaniu kolęd. Zwykle w gronie najbliższych.
26 grudnia, drugi dzień świat Bożego Narodzenia poświęcony jest wspomnieniu pierwszego męczennika świętego Szczepana. Tego dnia odwiedzamy dalszą rodzinę i kontynuujemy kolędowanie. Dawniej tego dnia rozpoczynał się tak zwane „Szczodre wieczory”. Dwanaście wieczorów, kiedy podobnie jak w Boże Narodzenie nie wolno było pracować, ucztowano i organizowano sąsiedzkie spotkania.
IAR/bp
