Projekt kurtyny Stanisława Wyspiańskiego dla Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie po ponad 120 latach doczekał się realizacji. Pod koniec XIX wieku władze miasta ogłosiły konkurs na wykonanie projektu dla ówczesnego teatru miejskiego. Swoje prace zgłosili prócz Stanisława Wyspiańskiego, również Józef Mehoffer, Tomasz Lisiewicz i Jadwiga Bogucka. Ostatecznie jednak kurtynę namalował Henryk Siemiradzki.
- W październiku nad sceną będą opadały już dwie kurtyny - zapewnia Tadeusz Bystrzak, artysta malarz, który podjął się namalowania kurtyny według szkicu Stanisława Wyspiańskiego. "Ta kurtyna jest ogromna. Ma prawie 13 metrów szerokości i prawie 10 metrów wysokości. Jest namalowana na płótnie bawełnianym, który znalazłem w Niemczech w jednym kawałku. Jest zabezpieczona gruntem akrylowym. Było to ogromne wyzwanie" - dodaje.
- My chcemy symbolicznie zadośćuczynić czemuś, co wydarzyło się, gdy miasto rozpisało konkurs na kurtynę dla teatru miejskiego. W tym konkursie wzięło udział wielu młodych, fantastycznych twórców. Między innymi dwóch, bardzo dobrze nam znanych: Józef Mehoffer i Stanisław Wyspiański. Obie kurtyny namalowane przez nich są różne i świetne. Te projekty się zachowały - mówi Krzysztof Głuchowski, dyrektor Teatru Słowackiego w Krakowie.
Dlaczego projekt Wyspiańskiego wówczas nie wygrał konkursu? "Był zbyt mało klasyczny. Ówczesne władze miasta były dosyć konserwatywne. Ponadto szukano projektu autorstwa znanego malarza. Mehoffer i Wyspiański nie byli wówczas uznanymi artystami. Oni świetnie się zapowiadali" - tłumaczy Diana Poskuta-Włodek, historyk teatru.
Kurtyna Wyspiańskiego będzie opadała przy użyciu tego samego mechanizmu, co słynna Kurtyna Siemiradzkiego. Dodajmy, że nie będzie nawijana na wałek. W pionie będzie opadała i podnosiła się.
fot. Studio FilmLove
(Magdalena Zbylut/ko)
