O przyjaźni i współpracy wielkiego reżysera i charyzmatycznej aktorki opowiada wystawa w Galerii-Pracowni Tadeusza Kantora. - Te pierwsze teatralne doświadczenia zawsze były dla niej bardzo ważne - mówi kuratorka wystawy Natalia Zarzecka.
Posłuchaj wypowiedzi
Marta Stebnicka (1925 -2020) – aktorka, reżyserka teatralna, pieśniarka, wykładowczyni Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Związana z Kabaretem Jama Michalika (1960–1991). W Podziemnym Teatrze Niezależnym Tadeusza Kantora wystąpiła jako „Skierka” w spektaklu „Balladyna” (1943) oraz „Telemak” w spektaklu „Powrót Odysa” (1944). Zaangażowana była także spektakl „W małym dworku” Teatru Cricot 2 (1961), dając przed spektaklem mały recital, podczas którego wykonywała kilka piosenek z czasów Witkacego.
Jako piosenkarka, aktorka, później reżyserka Marta Stebnicka związana była z PWST. Wiele łączyło ją z Tadeuszem Kantorem i często powtarzała, że zawdzięczała mu poczucie wolności oraz potrzebę przełamywania ryzyka zawodowego. W latach 80. i później chętnie dzieliła się swoim doświadczeniem wyniesionym ze współpracy z Kantorem podczas licznych sympozjów i spotkań. Cricoteka, jako miejsce przechowywania pamięci o Kantorze i jego teatrze była jej bliską, co zdecydowało o przekazaniu do kolekcji instytucji prac podarowanych jej przez twórcę Cricot 2. Na ekspozycję składają się dwa rysunki z okresu metaforycznego, obraz przedstawiający Femiosa z obu wersji spektaklu Powrót Odysa oraz ofiarowana przez Stebnicką w latach 90. oryginalna maska z wojennego Powrotu Odysa. Prace zostają obudowane nadającym im szerszy kontekst materiałem dokumentacyjnym z Archiwum Cricoteki, w tym oryginalnymi fotografiami z lat 40. oraz pracami Tadeusza Kantora związanymi z realizacjami wojennymi – kolażem do spektaklu Balladyna oraz rekonstrukcją koła z Powrotu Odysa wraz z fotografią na płótnie przedstawiającą odtworzone wnętrze scenicznego pokoju, która została wykonana w latach 80. na krakowskim Kazimierzu.
(mat.prasowe)
