Dr Daniel Cichy, muzykolog i publicysta muzyczny, ponownie został dyrektorem Polskiego Wydawnictwa Muzycznego - poinformowało we środę MKiDN. Czteroletnia kadencja rozpocznie się 1 stycznia 2022 r.
Ponowną nominację otrzymał od wicepremiera, ministra kultury i dziedzictwa narodowego prof. Piotra Glińskiego.
Dr Daniel Cichy jest muzykologiem i publicystą muzycznym. Studiował muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie oraz Ruprecht-Karls-Universität w Heidelbergu. Doktorat uzyskał na podstawie pracy o życiu i twórczości Witolda Szalonka, napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Alicji Jarzębskiej w Instytucie Muzykologii UJ.
Był asystentem w Instytucie Muzyki Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, obecnie wykłada także w Katedrze Teatru Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Jest laureatem Ray E. & Ruth A. Robinson Musicology Award (2005), stypendystą Deutscher Musikrat i Ernst-von-Siemens-Musikstiftung (2004/2005) i Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2009 i 2010).
W 2009 roku nakładem oficyny Musica Iagellonica ukazała się jego książka „Dzieje, rola i znaczenie w myśli teoretycznej, praktyce kompozytorskiej i życiu muzycznym drugiej połowy XX wieku".
Cichy jest też krytykiem i publicystą muzycznym. Współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Ruchem Muzycznym” i Programem Drugim Polskiego Radia; regularnie publikuje eseje i teksty krytyczne w prasie polskiej („Glissando”, „Didaskalia”, „Teatr”) i zagranicznej („Neue Musikzeitung”, „MusikTexte”, „Neue Zeitschrift für Musik”). Jest ponadto redaktorem Linii Muzycznej oficyny Korporacja Ha!Art oraz Krakowskiego Biura Festiwalowego.
Od 2013 r. pełnił funkcję redaktora naczelnego Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, a od maja 2016 r. również zastępcy dyrektora. Od stycznia 2017 roku zajmował stanowisko dyrektora i redaktora naczelnego tej Oficyny. Odpowiada m.in. za realizację projektu „100 na 100. Muzyczne dekady wolności”- największego muzycznego projektu wolnej Polski, przygotowywanego w ramach obchodów 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości. Jest też współautorem założeń programu „Dziedzictwo Muzyki Polskiej”, którego celem jest upowszechnianie muzyki polskiej XIX wieku oraz licznych przedsięwzięć wydawniczych, fonograficznych, edukacyjnych, artystycznych i promocyjnych. Od 2020 roku jest członkiem Rady Polskiej Izby Książki. W maju 2021 roku objął stanowisko redaktora naczelnego czasopisma „Ruch Muzyczny”.
Polskie Wydawnictwo Muzyczne powstało w 1945 r. w Krakowie. W ciągu 70 lat zgromadziło kolekcję partytur dawnych i współczesnych, ważne pozycje książkowe o historii i teorii muzyki, audiobooki i publikacje pedagogiczne. Swe pierwsze partytury publikowali w nim tacy twórcy jak Witold Lutosławski, Krzysztof Penderecki, Henryk Mikołaj Górecki czy Wojciech Kilar.
Do najwyżej cenionych zbiorów wydawnictwa należy m.in. seria „Arcydzieła Muzyki Polskiej XX wieku”, na którą składają się partytury Mieczysława Karłowicza, Karola Szymanowskiego, Grażyny Bacewicz, Witolda Lutosławskiego, Tadeusza Bairda czy Krzysztofa Pendereckiego. Zbiory nutowe PWM udostępniane są zespołom i orkiestrom na całym świecie. W styczniu 2016 r. Polskie Wydawnictwo Muzyczne zostało przekształcone z jednoosobowej spółki Skarbu Państwa w państwową instytucję kultury.
