Amelia z Dąmbskich Dunin. Najdłużej pracujący przewodnich po Krakowie, Przez 70 lat rozkochiwała innych w tym mieście. Pokazywała nieznane i te oczywiste miejsca. Wiedzę łączyła z osobistymi wspomnieniami i doświadczeniami. Powagę z humorem. Zarażała chęcią poznawania historii.
Posłuchaj wypowiedzi
Amelia z Dąmbskich Dunin urodziła się 21 marca 1928 w rodzinie ziemiańskiej. Do 1945 roku mieszkała w majątku rodzinnym w Kalinie Wielkiej koło Miechowa. Jako dziecko była świadkiem pogrzebu Marszałka Piłsudskiego. Uczestniczyła także w sypaniu Kopca. W czasie wojny rodzina pomagała Żydom, uchodźcom, partyzantom, przekazywała dary dla RGO. Po wywłaszczeniu w 1945 roku rodzina przeniosła się do Krakowa i zamieszkała, dzięki uprzejmości abp. Sapiehy, przy ul. Kanoniczej. Pani Amelia doskonale pamiętała i Adama Stefana Sapiehę i biskupa Wojtyłę. Współpracowała także z bł. Hanną Chrzanowską, pielęgniarką zajmującą się pomocą najbardziej opuszczonym. W 1949 roku ukończyła kurs dla przewodników po Krakowie i od tego czasu nieprzerwanie oprowadzała turystów polskich i francuskojęzycznych. W 2018 r. została laureatką nagrody Świadek Historii IPN, a w 2020 r. nagrody im. Klemensa Bąkowskiego nadanej przez Towarzystwo Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Amelia z Dąmbskich Dunin zmarła 13 marca 2021 w wieku 93 lat. Została pochowana na Cmentarzu Salwatorskim.
W 2019 roku udzieliła wywiadu Marzenie Florkowskiej.
