W dzisiejszym świecie, nastawionym głównie na konsumpcję, presja człowieka na przyrodę oraz jego negatywny wpływ na nią przybierają na sile. Ludzkość eksploruje i zajmuje nowe tereny, które od wieków należały jedynie do natury. Coraz mniej jest miejsc, o których można powiedzieć, że są dzikie i nieskażone ludzką działalnością. W ciszy kurczy się przestrzeń do życia organizmów do tej pory uznawanych za pospolite lub niezagrożone wyginięciem. Kolejna odsłona wystawy fotografii członków Okręgu Krakowskiego Związku Polskich Fotografów Przyrody ma nam przypomnieć o wielkiej różnorodności i bogactwie form roślin, grzybów i zwierząt żyjących w Polsce i poza granicami naszego kraju. Możemy tu z bliska poznać bojaźliwego wodnika, dowiedzieć się, jak wygląda ślepowron, dostrzec delikatność lilii złotogłów i nacieszyć oczy widokiem pazia żeglarza. Ten piękny, barwny świat przyrody zestawiony z wizją przyspieszającej degradacji, ma nam uświadomić, że należy dołożyć wszelkich starań, aby ocalić go dla przyszłych pokoleń.
W dzisiejszym świecie, nastawionym głównie na konsumpcję, presja człowieka na przyrodę oraz jego negatywny wpływ na nią przybierają na sile. Ludzkość eksploruje i zajmuje nowe tereny, które od wieków należały jedynie do natury. Coraz mniej jest miejsc, o których można powiedzieć, że są dzikie i nieskażone ludzką działalnością. W ciszy kurczy się przestrzeń do życia organizmów do tej pory uznawanych za pospolite lub niezagrożone wyginięciem. Kolejna odsłona wystawy fotografii członków Okręgu Krakowskiego Związku Polskich Fotografów Przyrody ma nam przypomnieć o wielkiej różnorodności i bogactwie form roślin, grzybów i zwierząt żyjących w Polsce i poza granicami naszego kraju. Możemy tu z bliska poznać bojaźliwego wodnika, dowiedzieć się, jak wygląda ślepowron, dostrzec delikatność lilii złotogłów i nacieszyć oczy widokiem pazia żeglarza. Ten piękny, barwny świat przyrody zestawiony z wizją przyspieszającej degradacji, ma nam uświadomić, że należy dołożyć wszelkich starań, aby ocalić go dla przyszłych pokoleń.
