To była i jest uczelnia techniczna. Tam musiał być element nowoczesności: w tych lastrikach, w tych portalach drzwiowych, w arkadach, schodach. I w świetliku.
Powiew nowoczesności. Wybitni krakowscy architekci autorami kampusu AGH
Ale to nie jest tylko fasada taka imponująca. Przekraczamy drzwi, wchodzimy po schodach i właśnie przed nami zupełnie imponująca klatka schodowa.
Reprezentacyjne schody to jest dla każdej monumentalnej architektury okazja i wyzwanie.
Architekt, który nie rozwiązuje tego elementu architektonicznego, rezygnuje z bardzo ważnego atrybutu tej właśnie reprezentacyjności. Na schodach dzieją się ważne rzeczy. To jest teatr, to jest okazanie piękna i proporcji.
A klatka schodowa w A O jest niezwykła. To był okres w architekturze, kiedy Wacław Krzyżanowski razem ze Sławomirem Odrzywolskim projektowali to wnętrze po niebywałym sukcesie polskiej architektury na wystawie paryskiej w 1925 roku. Kraków żył ideą architektury odrębnej, z której powstał nurt Art Deco krakowski, bardzo specyficzny modernizm.
Tam we wnętrzu już widać tą nowoczesność, te aspiracje: w tych lastrikach, w tych portalach drzwiowych, w arkadach. Jest tam jeszcze jeden element, o którym my zapominamy.
To była i jest uczelnia techniczna. Tam musiał być jakiś element nowoczesności, w tym wypadku świetlik.
To jest światło, to jest przestrzeń, to jest powietrze, to jest właśnie może ten powiew nowoczesności. Wolna przestrzeń dla umysłu.
Czy ten zespół Akademii Górniczo-Hutniczej możemy traktować jako pierwszy taki kampus uniwersytecki w Krakowie?
Zdecydowanie tak.
Tak. Już u samego zarania ten teren był przeznaczony z myślą o uczelni. Później jeszcze przed II wojną światową miasto obiecało dalsze tereny na Czarnej Wsi i to zostało sfinalizowane po II wojnie światowej i właściwie ten teren kampusu ciągnie się i ciągnie aż za ulicę Piastowską dzisiaj i to było rzeczywiście planowe działanie urbanistyczne, planistyczne przedsięwzięcie.
Pretekstem do rozmowy książka autorstwa naszego dzisiejszego gościa: profesor Jerzy Wowczak, architekt, i książka „AGH Architektura i Urbanistyka”, Wydawnictwa AGH.
Ktoś kiedyś powiedział, że krajobraz i architektura to takie uczciwe świadectwo kondycji narodu. Nie da się tego oszukać, nie da się tego wymazać gumką. To po prostu tkwi i trwa.
Tylko trzeba umieć to czytać. Trzeba to umieć rozpoznać.