Dziś napiszę o muzyce trochę innej, nie tej z głównego nurtu. Ale muzyce jakże ciekawej, zastanawiającej, zaskakującej. Mówię tu o festiwalu Audio Art, który rozpocznie się w Krakowie, w piątek 13 listopada. To już będzie 34. edycja tego festiwalu. Potrwa ona dziesięć dni. Program rozgrywać się będzie w kilku miejscach Krakowa, m.in. w Bunkrze Sztuki, Akademii Muzycznej, Pałacu Potockich, przestrzeniach Nowego Centrum Administracyjnego Huty im. Sendzimira oraz w sieci. To kolejna odsłona festiwalu, który konsekwentnie co roku poszerza granice myślenia o muzyce i słuchania muzyki.
Dziś krakowski Audio Art Festival to jedno z najważniejszych w Polsce wydarzeń poświęconych muzyce eksperymentalnej, sztuce dźwięku i współczesnym poszukiwaniom na styku muzyki, technologii, performance’u oraz sztuk wizualnych. Pamiętam, gdy jego twórca Marek Chołoniewski, kompozytor i wykładowca krakowskiej Akademii Muzycznej, trzydzieści lat temu zaprosił mnie po raz pierwszy na festiwal, byłam zaskoczona tą imprezą. Nie jeden raz wychodziłam z koncertów poirytowana, ale też oczarowana i zachwycona. Z roku na rok z większą ciekawością przyglądałam się pomysłowości artystów.
Bo też ideą Audio Art stała się koncepcja sztuki, w której artysta nie tylko komponuje utwór, ale często sam projektuje instrument, konstruuje urządzenia, tworzy oprogramowanie, buduje instalację i występuje jako wykonawca. Źródłem dźwięku może być zatem zarówno tradycyjny instrument, jak i obiekt codziennego użytku, mechanizm, układ elektroniczny, przestrzeń architektoniczna czy interakcja z publicznością. I to było dla mnie fascynujące. Otwierało głowę, na inne spojrzenie na muzykę. Do dziś pozostały mi obrazy tego, co zrobiło na mnie wtedy największe wrażenie: choćby grające rękawice czy elektroniczna harfa, składająca się z samej ramy, bez strun, a jednak można było na niej grać!
Przez lata festiwal wypracował własną, rozpoznawalną formułę, która łączy koncerty muzyki elektroakustycznej i improwizowanej, prezentacje nowych instrumentów, instalacje interaktywne, performance audiowizualne, wykłady i warsztaty. Istotna jest również jego międzynarodowość: Kraków staje się miejscem spotkania artystów z wielu kontynentów, reprezentujących różne tradycje muzyczne, środowiska technologiczne i strategie twórcze.
Program tegorocznej edycji jest bogaty. Trzeba zwrócić uwagę na Echo2 warszawskiej grupy panGenerator, projekt prezentowany w Pałacu Potockich. Interesujące jest również Point Line Piano Jarosława Kapuścińskiego, artysty związanego ze Stanford University. Projektowi towarzyszy instalacja. To propozycja będąca na styku kompozycji, sztuk wizualnych i technologii immersyjnych czyli daje nam możliwość wejścia w trójwymiarowy świat.
Warto wymienić też Longboardharp Floriana Tuercke, oraz Śniedź Antoniego Beksiaka i Aleksandry Klimczak, wykorzystujący głos i elektronikę. Interesującym przykładem spotkania różnych języków muzycznych jest również Vortex, związany z twórczością Pierre'a Jodlowskiego i Dominika Strycharskiego.
Szczególnie ciekawym wydarzeniem będzie Blooming Ruins, projekt Mat Barskiego, Artura Rumińskiego, Oli Rzepki i Macieja Malczewskiego, zaplanowany na 15 listopada w Pałacu Potockich. Ważny jest tutaj sam kontekst miejsca. Zabytkowa architektura nie będzie stanowić wyłącznie tła dla koncertu, ale stanie się częścią artystycznego doświadczenia. Przestrzeń, jej historia, akustyka i atmosfera mogą także współtworzyć kompozycję.
To tylko nieliczne przykłady tegorocznej edycji. Wydarzeń jest ich wiele. Warto zapoznać się z programem tej imprezy, który znajduje się na stronie: audio.art.pl. Spora ilość koncertów nie jest biletowana.
Warto pamiętać, że Audio Art to wydarzenie dla tych, którzy w dźwięku szukają czegoś więcej niż melodii i rytmu: nowych sposobów doświadczania przestrzeni, relacji między człowiekiem a technologią, nieoczywistych form komunikacji i artystycznego eksperymentu. Bowiem Audio Art nie traktuje muzyki jako zamkniętego dzieła, lecz jako proces, sytuację i doświadczenie, które często powstaje na oczach – i uszach – publiczności.
Czasem warto zmienić tradycyjne sale koncertowe, na muzyczne eksperymenty. Zapraszam!
