W drodze powrotnej z San Sebastian Piotr Domalewski opowiada Sylwii Paszkowskiej, jak hiszpańska publiczność festiwalowa zareagowała na jego najnowszy film "Jak najdalej stąd" i skąd u niego tak wielkie zainteresowanie problemami związanymi z emigracją. To kolejny już, po debiutanckiej "Cichej nocy", film dotykający tej tematyki. Bohaterką filmu jest 17-letnia Ola, która zmuszona jest jechać do Irlandii po ciało swojego ojca. Reżyser z wielką empatią podchodzi do swoich bohaterów. Jak mówi, ludzie postępują nikczemnie tylko, kiedy cierpią.
Posłuchaj wypowiedzi
„Jak najdalej stąd” to drugi pełnometrażowy film Piotra Domalewskiego. Podobnie jak debiutancka „Cicha noc” (uhonorowana główną nagrodą Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni oraz Polskimi Nagrodami Filmowymi Orły 2018) film jest słodko-gorzką analizą poplątanych relacji rodzinnych. W filmie, poza docenioną na festiwalu w San Sebastian młodziutką Zofią Stafiej, występują także m.in. Arkadiusz Jakubik, Tomasz Ziętek i Kinga Preis. Autorem zdjęć jest zdobywca czterech Orłów Piotr Sobociński jr, a muzykę skomponowała Hania Rani.
Ola (Stafiej) to zbuntowana nastolatka, która marzy o własnym samochodzie i większej życiowej samodzielności. Niespodziewane i tragiczne wiadomości z Irlandii, gdzie od lat pracuje jej ojciec, sprawiają, że wyrusza sama w daleką podróż. Los przeznacza jej nie lada wyzwanie – w imieniu rodziny ma sprowadzić ciało zmarłego do Polski.
mat. prasowe/sp
