Poniedziałek, 16 lis 5 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

Jak wygląda codzienność w Zimbabwe? "Duże znaczenie ma to, czy jesteś dziewczynką, czy chłopcem"

Brak stałego dostępu do prądu i bieżącej wody, wielokilometrowe wędrówki do studni, szkoły bez podstawowego wyposażenia i konieczność pomagania rodzinie w gospodarstwie – tak wygląda codzienność wielu dzieci w Zimbabwe. O realiach życia w prowincjach Shamva i Hwedza oraz o kampanii "Feel the Struggle/Poczuj trud", której celem jest wsparcie edukacji dzieci i młodzieży, w rozmowie z Anetą Hudzik opowiedział Tomasz Wodzyński, dyrektor działu współpracy międzynarodowej w Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce.

Jak wygląda codzienność w Zimbabwe? "Duże znaczenie ma to, czy jesteś dziewczynką, czy chłopcem"
Fot. SOS Wioski Dziecięce

Posłuchaj rozmowy

Życie bez wody i prądu

Brak infrastruktury bezpośrednio wpływa na codzienne funkcjonowanie rodzin w Zimbabwe. Budowa studni w miejscowościach położonych z dala od większych ośrodków wymaga m.in. przeprowadzenia badań gruntu, wykonania odwiertu. Dla lokalnych społeczności, których życie w dużej mierze opiera się na rolnictwie, są to często koszty trudne do udźwignięcia. Organizacje pomocowe mogą finansować tego rodzaju inwestycje. Stowarzyszenie SOS Wioski Dziecięce działa w Zimbabwe za pośrednictwem lokalnej organizacji SOS Zimbabwe, będącej częścią międzynarodowej federacji. Problemy z infrastrukturą mają również swoje historyczne i gospodarcze uwarunkowania.

Zimbabwe, wcześniej funkcjonujące jako Rodezja, uzyskało niepodległość dopiero w 1980 roku. Późniejsze rządy Roberta Mugabego wiązały się z represjami wobec opozycji i okresem izolacji gospodarczej kraju. Zimbabwe stało się także symbolem hiperinflacji. Dziś część inwestycji infrastrukturalnych realizowana jest z udziałem Chin. Chińskie firmy są zaangażowane m.in. w wydobycie surowców oraz budowę infrastruktury, w tym dróg i elektryfikację niektórych miejscowości.

Szczególnie wyraźnie różnice między codziennością w Polsce i Zimbabwe widać w edukacji.

Duże znaczenie ma to, czy jesteś dziewczynką, czy chłopcem. Szkoły istnieją, ale są w bardzo złym stanie. Dzieci uczą się w salach, które zostały przerobione np. z pomieszczeń gospodarczych, w których trzymane były zwierzęta – mówi Tomasz Wodzyński.

Zamiast komputerów czy elektronicznych pomocy naukowych podstawą pozostają tablica i kreda. Dostęp do podręczników jest ograniczony, a uczniowie nie zawsze mają nawet podstawowe przybory, takie jak zeszyty i długopisy. Model nauczania również jest prosty. Nauczyciel przekazuje informacje, a dzieci powtarzają je na głos. Dodatkowym problemem jest niedobór nauczycieli – jedna osoba może prowadzić zajęcia z wielu przedmiotów. Dla dzieci mieszkających na terenach wiejskich sama droga do szkoły może być kolejnym wyzwaniem. Starsi uczniowie pokonują często kilka kilometrów pieszo, idąc grupami drogami szutrowymi lub przez busz.

Fot. SOS Wioski Dziecięce

Po lekcjach zaczyna się praca

Dzieci pomagają rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa, opiece nad zwierzętami czy zbieraniu plonów. W rodzinach pozyskujących wodę ze studni starsze dzieci również uczestniczą w jej przynoszeniu. Szczególne konsekwencje ponoszą dziewczynki. Brak dostępu do bieżącej wody i środków higienicznych może sprawiać, że nastolatki podczas menstruacji pozostają w domu i opuszczają lekcje. Zaległości w nauce mogą później prowadzić do powtarzania klasy albo rezygnacji z edukacji. Innym problemem są nieletnie ciąże.

Ciąże wśród nastolatek są częstym problemem w Zimbabwe – dodaje.

Nazwa kampanii "Feel the Struggle/Poczuj trud" odnosi się do próby wyobrażenia sobie przez odbiorców w Polsce warunków, które dla mieszkańców części Zimbabwe są codziennością. Wymaga to przede wszystkim empatii i wyobraźni. Jednocześnie nie można sprowadzać całej Afryki do jednego obrazu. Kontynent obejmuje ponad 50 państw, które bardzo różnią się między sobą pod względem warunków życia i problemów społecznych.

Kampania koncentruje się również na edukacji. Środki mają zostać przeznaczone na projekty realizowane w 2027 roku. Stowarzyszenie chce poprawić warunki nauki w szkołach w Shamvie i Hwedzie. W planach jest m.in. zakup ławek, krzeseł oraz pomocy edukacyjnych. Cel jest szerszy niż samo zapewnienie dzieciom wygodniejszego miejsca do nauki. Edukacja ma być dla nich sposobem na zdobycie kompetencji, które w przyszłości mogą zwiększyć ich możliwości zawodowe. Pomoc obejmuje również starszą młodzież. Od około sześciu lat finansowane są kursy zawodowe dla nastolatków.

Najpopularniejsze

  • Duży pożar w Giebułtowie. Ogień opanowany, akcja straży zakończona

    Radio Kraków

  • Zmiany we władzach Kraków Airport. Łukasz Gibała odwołał Łukasza Pawełka

    Radio Kraków

  • Policja wyjaśnia: żaden funkcjonariusz krakowskiej komendy miejskiej nie został wysłany do Warszawy

    Radio Kraków

  • Msza w intencji sprawcy zamachu w Krakowie. Bazylika Mariacka wydała oświadczenie

    Krzysztof Orski, Gabriela Koziara

  • Miliony z autostrady A4. Stalexport ujawnia wyniki przed końcem koncesji

    Radio Kraków

  • „Róg starszych posterunkowych Jakuba Kulika i Artura Morańskiego”. Krakowianie dziękują bohaterom

    Julia Kawa

Najnowsze

  • News Radia Kraków
    News Radia Kraków

    Władze Krakowa zawiadomiły prokuraturę w sprawie ZIS. Chodzi o umowy z agencją PR

  • USA, Chiny i Rosja mogą podzielić świat? „Europa przez lata jechała na plecach Ameryki”

  • "Nie sztuką jest napisać piękną muzykę filmową. Sztuką jest znaleźć reżysera, który tę muzykę pokocha"

  • Ziemia pochłonęła tam kilkadziesiąt grobów. Teraz wiadomo, co dzieje się pod cmentarzem w Trzebini

  • PKP buduje chodnik w Zatorze, ale spór o zamknięty przejazd trwa. Burmistrz nie odpuszcza

  • Polska przy stole negocjacyjnym. „Dla Rosji to nie jest dobra wiadomość”