Zimowa aura nie jest straszna bobrom z rejonu Morskiego Oka. Leśnicy od dłuższego czasu obserwują ich rosnącą aktywność. Na szlaku prowadzącym nad staw coraz częściej widać podcięte drzewa i porozrzucane gałęzie.
Bóbr, który zadomowił się za Dwoistą Siklawą, żeruje coraz wyżej. Podczas budowy żeremia stworzył w lodzie specjalną szczelinę, dzięki której może wychodzić na powierzchnię nawet zimą. Zwierzę porusza się wyznaczonymi ścieżkami i stopniowo przesuwa się w górę doliny, ścinając po drodze m.in. jarzębiny, wierzby i brzozy.
– Bóbr jest już bardzo aktywny. Chodzi po piargach, ścina drzewa coraz dalej. Ma tam szczelinę w lodzie, którą wychodzi, i wyznaczone ścieżki. Kieruje się w górę doliny i tam żeruje. Ma grubą warstwę tłuszczu, świetnie pływa i dobrze czuje się w zimnej wodzie. Trochę szkoda, że usuwa głównie drzewa liściaste, których i tak jest tu niewiele, ale taka jest kolej rzeczy w przyrodzie – mówi leśniczy Morskiego Oka Grzegorz Bryniarski z Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Bobry, które zadomowiły się nad Palenicą Białczańską przy drodze do Morskiego Oka, wycięły już niemal wszystkie drzewa liściaste w swoim rejonie. Zwierzęta przemieszczają się coraz wyżej, przekraczają drogę asfaltową i zaczynają żerować także nad nią.
– Często musimy po nich udrażniać szlak. Zostawiają gałęzie i fragmenty drzew, które trzeba usuwać, żeby trasa była przejezdna. Czasem rano sprzątamy to, czego nie zdążyły jeszcze znieść do swojego rejonu – dodaje leśniczy.
Pojawienie się pierwszego bobra w rejonie Morskiego Oka w 2021 roku było sporym zaskoczeniem dla przyrodników. Wątpliwości budziło to, czy zwierzę poradzi sobie w surowych, wysokogórskich warunkach. Dziś wiadomo już, że bobry nie tylko przetrwały, ale na dobre zadomowiły się w Tatrach.
Zdaniem przyrodników z Tatrzańskiego Parku Narodowego zwierzęta przemieszczają się w górę doliny wzdłuż Rybiego Potoku, który stanowi dla nich naturalny szlak migracyjny.
Same bobry rzadko dają się zobaczyć, ponieważ są aktywne głównie nocą. O ich obecności świadczą jednak liczne ślady – tropy, przeciągnięte gałęzie oraz charakterystycznie ogryzione i powalone drzewa.
Również bóbr bytujący bezpośrednio przy Morskim Oku pozostaje bardzo aktywny i stopniowo rozszerza obszar żerowania, wycinając drzewa i gałęzie coraz wyżej w dolinie.
