90 stypendystów i prawie 900 tysięcy złotych – to wynik projektu „Akademia Odnalezionych Nadziei”, organizowanego, od 2010 roku, przez Fundację Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. Dzięki hojności anonimowego Darczyńcy, fundacja wspiera uzdolnione osoby niepełnosprawne, które nie są w stanie pozwolić sobie na rozwój swoich umiejętności i talentów.
Dzięki „Akademii Odnalezionych Nadziei” finansowane są opłaty czesnego, akademików czy zakup niezbędnego sprzętu. Od 2011 roku, w ramach projektu, przyznawane są także „Indeksy Marzeń”, czyli 9-miesięczne stypendia w wysokości 1000 zł (brutto). „Akademia” to jednak coś znacznie więcej. Stwarza możliwości uczniom i studentom do stania się ludźmi aktywnymi zawodowo oraz społecznie. Konkurs adresowany jest do niepełnosprawnych maturzystów oraz studentów, którym, ze względu na trudną sytuację materialną, trudno kontynuować jest naukę. Dla nich „Indeks Marzeń” staje się przepustką do normalnego świata, w jakim mogą zaistnieć i spełniać swoje ambicje.
-Bez tego wsparcia trudno byłoby mi funkcjonować na uczelni. Dzięki stypendium mogłam opłacać akademik, utrzymywać siebie, kupować pomoce naukowe, a przez to w pełni koncentrować się na nauce. Osoby niepełnosprawne, które chcą się kształcić, a brakuje im na to środków, powinny skorzystać z możliwości, jakie stwarza konkurs „Indeks Marzeń”. Naprawdę warto. Kilkaset złotych miesięcznie to przecież spory zastrzyk gotówki dla każdego ucznia czy studenta, którego rodzice nie opływają w dostatek – podkreśla niewidoma Milena Wiśniewska, stypendystka „Indeksu Marzeń” w roku 2014 i 2015.
Także w tym roku fundacja czeka na nowych kandydatów. O przyznaniu stypendium decyduje średnia ze świadectwa maturalnego lub dotychczasowych wyników na uczelni oraz list motywacyjny.
– Marzyć trzeba odważnie, tak jak marzą dzieci – pisze do uczestników konkursu Anna Dymna. – Proszę Was, zgłoście się do naszego konkursu. Obudźcie w sobie nadzieję! Nie rezygnujcie z ambicji i marzeń. Patrzę z radością i pełnym podziwem na Was, na Wasze zmagania, na siły, które potraficie w sobie odnajdywać i uruchamiać. Dla mnie jesteście prawdziwymi bohaterami, wzorami, mistrzami. Swoją postawą dajecie siły nam, często rozleniwionym, narzekającym, ponurym, którzy nazywają się ponoć pełnosprawnymi. Uczę się od Was najważniejszych rzeczy!
(materiały prasowe/ko)
