Społeczność żydowska w Polsce po wojnie. Koniec wojny nie był nowym początkiem.
Lena Kichler stworzyła sierocińce dla dzieci żydowskich w Rabce i Zakopanem. Przed wojną skończyła psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, po wojnie chciała napisać doktorat. Ale jej życie potoczyło się inaczej. Jej przeznaczeniem było uratowanie ponad setki dzieci, stworzenie im bezpiecznego domu, wyleczenie z traum wojny.
11 sierpnia doszło do pogromu w Krakowie, dzień później po raz pierwszy zaatakowano sierociniec w Rabce. Z dostępnych dokumentów wynika, że atak zorganizowali uczniowie i nauczyciele Prywatnego Gimnazjum Sanatoryjnego Męskiego dr. Jana Wieczorkowskiego. Doszło jeszcze do dwóch kolejnych ataków, więc zadecydowano, aby dom dla żydowskich dzieci przenieść do Zakopanego. Ale tam również dzieci atakowano w szkole i na ulicach. Po powtarzających się zbrojnych atakach, w obawie o bezpieczeństwo dzieci, Lena Kichler potajemnie wywiozła je do Francji.
O Lenie Kichler mówią: prof. Magdalena Smoczyńska psycholożka i językoznawczyni z Uniwersytetu Jagiellońskiego, która prowadzi badania nad losami dzieci Leny oraz Karolina Panz doktor socjologii, członkini Centrum Badań nad Zagładą Żydów i sieci Forum Dialogu, wolontariuszka projektu "Ludzie nie Liczby" Fundacji Centrum Rodziny Popiela.