Informacja o znalezieniu i likwidacji pierwszego w Polsce gniazda szerszenia żółtonogiego wywołała w internecie falę agresywnych komentarzy wymierzonych w owady. Strach przed nieznanym, brak edukacji przyrodniczej i przekonanie, że owady są niepotrzebne, prowadzą do bezrefleksyjnego niszczenia zwierząt, bez których nasz świat nie mógłby prawidłowo funkcjonować. – Ciągle zadaję sobie pytanie: dlaczego my tak bardzo nie lubimy owadów? Oczywiście ja lubię, ale to, co widzę wokół, jest przerażające. Niedawna informacja o znalezieniu i likwidacji pierwszego w Polsce gniazda szerszenia żółtonogiego wywołała w internecie dosłownie lawinę komentarzy i hejtu skierowanego przeciwko owadom. Pojawiły się różne epitety i groźby. Pojawiły się też komentarze w stylu: "Jak tylko widzę, że coś lata, to od razu zabijam". Albo: "Widziałem takiego dużego czarnego owada, jak lata koło ula. Następnym razem go zlikwiduję". Albo: "Zabijam wszystko, co wpada do domu" – mówi prof. Kazimierz Wiech, a pani Alicja Zięba-Wiech kończy opowieść wierszem.
Posłuchaj
W sumie skąd bierze się ta ludzka, a właściwie – w cudzysłowie można by powiedzieć – nieludzka agresja skierowana przeciwko owadom? Przecież owady to w ogóle najliczniejsza grupa zwierząt na Ziemi. Zwierząt? I tu rodzi się pytanie, bo wiele osób w ogóle nie uważa owadów za zwierzęta. Pojawia się problem, ponieważ te organizmy, które przecież pod względem budowy wewnętrznej, a także wielu cech zewnętrznych, są podobne do innych zwierząt, według niektórych, zresztą bardzo licznych osób, nie zasługują na miano zwierząt.
Trzeba sobie uświadomić, że owady to przecież najliczniejsza grupa zwierząt na świecie. W ogóle nie wiemy, ile ich jest. Oficjalnie podaje się około miliona gatunków, ale tak naprawdę jest ich pewnie sześć albo i siedem milionów.
A my, Homo sapiens, ten rozumny organizm, to tylko jeden gatunek wobec milionów innych organizmów żyjących na Ziemi. Nie zdajemy sobie również sprawy, jako ludzie, z roli, jaką owady odgrywają w całym naszym środowisku, w którym żyjemy. Przecież one zapylają rośliny, rozkładają martwe szczątki – zarówno roślinne, jak i zwierzęce. Likwidują nadmiar roślin, likwidują nadmiar innych zwierząt.
Przecież organizmy przenoszące choroby nie powstały po to, żeby dokuczać człowiekowi, tylko po to, żeby ograniczać populacje jakichś organizmów zwierzęcych, które istniały kiedyś. A więc pierwszą kwestią, która dotyczy człowieka, jest ten niesamowity brak wiedzy.
Nie kierujmy się mitami, lecz faktami. Co naprawdę wiemy o szerszeniu żółtonogim?
Wiersz o owadach autorstwa Alicji Zięby-Wiech:
Kiedy już stworzył niebo i ziemię
i gdy wyłonił ład z bezładu,
pośród wszelkiego żywego stworzenia
uczynił Pan Bóg owada.
Rośliny zaraz jedna przed drugą
wypuszczać jęły ozdobne pędy
i kwiatem barwnym i kuszącym
zabiegać o jego względy.
I miałby taki owad jak w raju,
gdyby nie człowiek. Mianowicie
owad w zasięgu ręki człowieka
ma małe szanse na przeżycie.
Czy to abnegat, czy esteta,
czy inteligent, czy byle kiep,
przygarnie pieska, przytuli kotka,
ale owada – w łeb.
Tak dla zasady. Ot, z powodu,
że taki lata, łazi lub skacze.
A gdyby mu się przyjrzeć raczej –
też piękny, chociaż może czasem
piękny inaczej.
