Po raz pierwszy zobaczyć można abstrakcje "Bogini Nieodpowiedzialności" zestawione na indywidualnej wystawie z abstrakcjami "Nowoczesnego Orfeusza" - Andrzeja Wróblewskiego.
Galeria Zderzak zaprasza na wyjątkową wystawę - pierwszy wspólny pokaz prac abstrakcyjnych Jadwigi Maziarskiej (1913-2003) i Andrzeja Wróblewskiego (1927-1957).
Maziarska była jedną z najbardziej oryginalnych artystek Grupy Krakowskiej, Wróblewski jednym z najważniejszych polskich malarzy drugiej połowy XX wieku. Ona żyła 90 lat, on zaledwie 30. Nie wiele ich łączyło, ale ich prace sąsiadowały ze sobą na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Sztuki w Krakowie w 1948 roku. W jednej z sal umieszczono wówczas ich przestrzenne modele.
Po raz pierwszy zobaczymy abstrakcje zestawione na indywidualnej wystawie z abstrakcjami - Andrzeja Wróblewskiego.
Jak pisze Jan Michalski ze Zderzaka: w „Symbolach przemiany” Jung zamieszcza rycinę drewnianej miski z Kongo, która jest wyobrażeniem łona matki świata . Obejmuje ją rękami i nogami człowieczek, którego przyrodzenie widać u dołu miski.
Tę samą, rzeczywistą miskę zobaczymy na jednym z obrazów Jadwigi Maziarskiej na „Bogini nieodpowiedzialności” - kameralnej wystawie przeznaczonej dla koneserów sztuki nowoczesnej.
Kilka lat temu Barbara Piwowarska opublikowała pracę naukową, w której ujawniła podwójne kodowanie obrazów Maziarskiej. Artystka namiętnie i konsekwentnie wykorzystywała zdjęcia prasowe - motywy ludzkich tłumów, masy rzeczy, mikro- i makrofotografię naukową.
To przyrodoznawcze wejrzenie na świat żywych organizmów, na ich budowę, rozwój i zagładę, było malowane, woskowane, a następnie wystawiane i sprzedawane jako malarstwo abstrakcyjne, dla przeciętnego oka niewiele różniące się od dekoracyjnej i beztreściowej produkcji polskiej nowoczesności .
Ta niezwykle ambitna wystawa twórczości nestorki Grupy Krakowskiej wydobyła na światło dzienne szereg kolaży i materiałów warsztatowych, ukazując po raz pierwszy jej wyobraźnię symboliczną . Dopiero po tej wystawie, będącej istotnym osiągnięciem intelektualnym, stało się możliwe porównywanie prac Maziarskiej z, dajmy na to, fotografią Johna Heartfielda i kręgiem Bauhausu jako wspólnotą przeżywania i obrazowania świata.
Wystawa czynna do 15 grudnia 2012
Maziarska była jedną z najbardziej oryginalnych artystek Grupy Krakowskiej, Wróblewski jednym z najważniejszych polskich malarzy drugiej połowy XX wieku. Ona żyła 90 lat, on zaledwie 30. Nie wiele ich łączyło, ale ich prace sąsiadowały ze sobą na I Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Pałacu Sztuki w Krakowie w 1948 roku. W jednej z sal umieszczono wówczas ich przestrzenne modele.
Po raz pierwszy zobaczymy abstrakcje zestawione na indywidualnej wystawie z abstrakcjami - Andrzeja Wróblewskiego.
Jak pisze Jan Michalski ze Zderzaka: w „Symbolach przemiany” Jung zamieszcza rycinę drewnianej miski z Kongo, która jest wyobrażeniem łona matki świata . Obejmuje ją rękami i nogami człowieczek, którego przyrodzenie widać u dołu miski.
Tę samą, rzeczywistą miskę zobaczymy na jednym z obrazów Jadwigi Maziarskiej na „Bogini nieodpowiedzialności” - kameralnej wystawie przeznaczonej dla koneserów sztuki nowoczesnej.
Kilka lat temu Barbara Piwowarska opublikowała pracę naukową, w której ujawniła podwójne kodowanie obrazów Maziarskiej. Artystka namiętnie i konsekwentnie wykorzystywała zdjęcia prasowe - motywy ludzkich tłumów, masy rzeczy, mikro- i makrofotografię naukową.
To przyrodoznawcze wejrzenie na świat żywych organizmów, na ich budowę, rozwój i zagładę, było malowane, woskowane, a następnie wystawiane i sprzedawane jako malarstwo abstrakcyjne, dla przeciętnego oka niewiele różniące się od dekoracyjnej i beztreściowej produkcji polskiej nowoczesności .
Ta niezwykle ambitna wystawa twórczości nestorki Grupy Krakowskiej wydobyła na światło dzienne szereg kolaży i materiałów warsztatowych, ukazując po raz pierwszy jej wyobraźnię symboliczną . Dopiero po tej wystawie, będącej istotnym osiągnięciem intelektualnym, stało się możliwe porównywanie prac Maziarskiej z, dajmy na to, fotografią Johna Heartfielda i kręgiem Bauhausu jako wspólnotą przeżywania i obrazowania świata.
Wystawa czynna do 15 grudnia 2012
