To piętnaście obrazów olejnych stworzonych przez Czapskiego w okresie od lat 30. do lat 80. XX wieku
Od 19 grudnia 2017 w galerii Pawilonu Józefa Czapskiego można oglądać piętnaście obrazów olejnych stworzonych przez Czapskiego w okresie od lat 30. do lat 80. XX wieku. Są wśród nich m.in.: „Autoportret w lustrze” (ok. 1937), „Patrycja Newey w Tosce” (1953), „Ministranci” (1955), „Recepcja” (1963), „Kobieta w oknie” (1977) „Trzy zielone jabłka” (1982). Cenna jest praca pt. „Montredon koło Marsylii” (przed rokiem 1936) - jeden z najwcześniejszych zachowanych obrazów artysty. 11 dzieł pochodzi z kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie, w tym 6 z daru Barbary i Richarda Aeschlimannów. Richard Aeschlimann, szwajcarski malarz, rysownik i pisarz, był przyjacielem Czapskiego i jego marszandem. Założył w 1976 roku, wraz z żoną Barbarą, galerię Plexus w Chexbres (Szwajcaria), w której od końca lat 70. ubiegłego wieku urządzał wystawy malarstwa Czapskiego. W związku z otwarciem Pawilonu Józefa Czapskiego Aeschlimannowie podarowali Muzeum Narodowemu w Krakowie w roku 2016 dwanaście obrazów przyjaciela.
W PJC znajdą się także dwa obrazy wypożyczone z Muzeum Narodowego w Warszawie oraz dwa z kolekcji prywatnych. Ekspozycja potrwa do 16 września 2018 roku. Wystawie malarstwa towarzyszy pokaz wybranych stron z czternastu dzienników Czapskiego z lat 1943 – 1978, zatytułowany „Zwierzyniec Czapskiego w dziennikach”. Znajdziemy tam szkice różnych zwierząt spotykanych przez J. Czapskiego w czasie jego wojennych peregrynacji, w Iraku, Palestynie, Egipcie, a także w Maisons Laffitte pod Paryżem, gdzie mieszkał, wykonane piórkiem, flamastrem, kredką i akwarelą.
Wystawę można oglądać do 16 września 2018.
jn/mat. prasowe
