Niedziela, 22 lis -1 °C Jakość powietrza: Dobra Na antenie
Menu dostępności (CTRL+U)
Zmień kontrast
Podświetl linki
Zatrzymaj animacje
Powiększ tekst
Szerokość tekstu
Wysokość linii
Resetuj ustawienia

„Requiem dla snu” w Starym Teatrze. Groteska zamiast emocji?

Jak pisze Justyna Nowicka z redakcji Radia Kraków Kultura, najnowsza interpretacja „Requiem dla snu” w Narodowym Starym Teatrze przenosi opowieść o uzależnieniach do współczesności, ale jednocześnie gubi emocjonalną siłę historii bohaterów. Recenzentka zwraca uwagę na nadmiar środków scenicznych i dydaktyczny charakter spektaklu.

„Requiem dla snu” w Starym Teatrze. Groteska zamiast emocji?
zdjęcie: HaWa | Narodowy Stary Teatr

Jak pisze Justyna Nowicka z Radia Kraków Kultura, spektakl w reżyserii Wojciecha Czaplińskiego aktualizuje temat uzależnień, pokazując nie tylko narkotyki, ale też uzależnienie od relacji, mediów czy emocji. Recenzentka zauważa jednak, że przedstawienie opiera się na dość oczywistych tezach, a ciekawsze wątki — jak relacje matki z synem czy pacjenta z terapeutą — nie zostały odpowiednio pogłębione. Jej zdaniem twórcy zbyt mocno trzymają się książkowego i filmowego pierwowzoru, choć pojedyncze sceny pokazują potencjał na bardziej współczesną i odważną interpretację.

Zdaniem Justyny Nowickiej spektakl budowany jest przede wszystkim przez groteskę i wizualny nadmiar. Wirująca scena, psychodeliczne światła, queerowe kostiumy i monumentalna muzyka tworzą efekt „montażu atrakcji”, który momentami przytłacza opowieść o samotności i uzależnieniu. Recenzentka podkreśla, że szczególnie problematyczne okazało się przejście od groteski do patosu, wzmacnianego sakralnymi elementami scenografii i muzyką Marcina Maseckiego. Jak ocenia, idea „dopaminowego kościoła” wybrzmiała naiwnie i poniżej oczekiwań.

Nowicka dodaje, że największą siłą filmu Darrena Aronofsky’ego była kameralność i skupienie na bohaterach, czego w teatralnej wersji zabrakło. Historie postaci schodzą tu na dalszy plan, ustępując miejsca efektownym obrazom i technicznym rozwiązaniom scenicznym. Recenzentka przyznaje jednak, że aktorzy tworzą interesujące role, a w pamięci pozostają twarze bohaterów wyświetlane na ekranach — pełne bólu, euforii i zagubienia. W jej ocenie spektakl staje się formalnie wyszukanym moralitetem, choć nie wiadomo, czy rzeczywiście przekonuje widzów.

PEŁNA RECENZJA NA STRONIE RADIA KRAKÓW KULTURA

Najpopularniejsze

  • Rodzina zamachowca odebrała jego ciało

    Julia Kawa

  • News Radia Kraków

    News Radia KrakówŚlady zamachu w Krakowie mają pozostać? Konserwator zabytków zabrał głos

    Ola Sobczak

  • Śmiertelny wypadek w Gdowie. Jedna z ulic była zablokowana

    Marcin Śliwa

  • Jak czują się policjanci ranni podczas zamachu w Krakowie? Są nowe informacje o ich zdrowiu

    Piotr Łęgowski

  • Nagranie dziecka unikającego kul zamachowca. Prokuratura: wszystko wskazuje na to, że jest prawdziwe

    Jan Pająk

  • Śmierć rowerzysty w Krakowie. Biegły zbada, czy rower elektryczny był zgodny z przepisami

    Ola Sobczak

Najnowsze

  • Miłość w dwóch językach. Jak budować relację z osobą w spektrum autyzmu?

  • Audycja z 22.11.2026 r.

  • Pewne zwycięstwo Cracovii w Jastrzębiu. „Pasy” strzeliły pięć goli

  • Koszykarki z Bochni przegrały w Gorzowie. 32 punkty Laury Stockton nie wystarczyły

  • Tylko jeden Polak w drugiej serii. Kacper Tomasiak najlepszy z naszych w Lillehammer

  • Prokuratura: w Nowym Lipowcu, Rudniku i Mołodyczu znaleziono szczątki rosyjskich pocisków Ch-101