Wystawy prac artystów - uczestników polsko-ukraińskiego pleneru ikonograficznego, który odbył się we wrześniu w Dworze Mycielskich w Łuczanowicach. Artyści pracowali pod kierunkiem Mateusza Środonia malarza ikon absolwenta Wydziału Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i Szkoły Hagiografii Bizantyjskiej Prawosławnej Metropolii Pireusu w Grecji, Wernisaż 20 października g.19
Modlitwa za Ukrainę - Oblicza Światła
Wystawa prac artystów - uczestników polsko-ukraińskiego pleneru ikonograficznego w Łuczanowicach. Część prac powstała na miejscu, cześć przysłali twórcy, którzy nie mogli przyjechać. W plenerze wzięli udział: Anna Horditsa, Dmytro Horditsa, Tamara Kolesnyk, Inna Kuzmynska, Yuriy Verbovskyy, Hanna Dąbrowska-Certa, Michał Płoski, Mateusz Środoń.
Organizatorami pleneru są Mateusz i Maryjka Środoniowie, Fundacja Dobry Grunt oraz warszawski Klub Inteligencji Katolickiej, we współpracy z Punktem Dialogu Polsko - Ukraińskiego przy ul. Pijarskiej 5.
Ikony powstałe na plenerze będą wystawione również na aukcji, z której dochód zostanie przeznaczony na pomoc dzieciom, których rodzice zginęli lub zostali ranni na wojnie w Ukrainie.
Ikony i prace malarskie prezentowane będą na wystawie w Zofia Weiss Gallery od 20 października do 4 listopada przy ul. Podwale 6, czynnej od poniedziałku do piątku w godz. 11.00 - 20.00 (https://zofiaweissgallery.com/pl).
Wernisaż wystawy w dniu 20 października o godzinie 19.00, który uświetni swoim występem Zoriana Grzybowska, ukraińska śpiewaczka i bandurzystka, występująca od lat na estradach międzynarodowych, zachwycając liryką pieśni ukraińskich oraz klasyków światowych.
Niech będzie zachętą również refleksja nad światłem i odkrywaniem tajemnicy ikon:
„Platon nauczał, że tym, co widzimy za pomocą zmysłów są tylko cienie niegodne uwagi. Jednak istnienie cienia dowodzi, że gdzieś jest źródło światła. Nie należy się zbliżać do zjaw tego świata, podążać do cienia, chwytać jego kształtu, lecz iść w przeciwną stronę – tam, skąd pada światło, które cień wywołuje. Platon przestrzega jednak, że światło samo mogłoby nas oślepić, a droga wzwyż jest długa i żmudna. Czy świat widzialny jest tym, czemu należy zaprzeczyć, poszukując sacrum? W nurcie teologii negatywnej próbowano określić Boga poprzez to, czym On nie jest, wychodząc założenia, że każda doczesna determinacja byłaby bluźnierstwem a każdy po ludzku zrozumiały atrybut oznaczałby zubożenie Jego istoty. Tak więc, cień, milczenie, przeczucie, gotowość, oczekiwanie zdają się być najbliżej świętej tajemnicy.”
mat.pras/jd
