W podglądaniu języka tym razem przyglądamy się nazwom sąsiadujących z nami krajów. Językowe wątpliwości rozwiewa dr Maciej Rak z Uniwersytetu Jagiellońskiego w rozmowie z Markiem Mędelą.
Posłuchaj wypowiedzi
Posłuchaj wypowiedzi
Dlaczego Litwa to Litwa? Najpierw musimy sięgnąć do języka litewskiego...
Posłuchaj wypowiedzi
Sięgnijmy do korzeni językowych naszych południowych sąsiadów. Zanim jednak pojawił się rzeczownik Czech - była forma 'czel' oznaczająca "człowieka, członka rodu". Czechy to etymologicznie 'ludzie'. Słowacja natomiast ma bardzo słowiańskie źródło.
Posłuchaj wypowiedzi
Niemcy - nazwa kraju, ale i ludności. Jest typowo polska nazwa. W języku prasłowiańskim: to ktoś, kto nie mówi lub nie mówi niezrozumiale, obcym językiem.
Posłuchaj wypowiedzi
Białoruś - nazwa bardziej jasna. Była to część ziem ruskich niezależna od wpływu chanów tatarskich, stąd przedrostek "biały" - kolor oznaczający czystość i wolność. Inne objaśnienie wiąże się z jasnym kolorem włosów i odzieży mieszkańców białoruskich ziem.
Posłuchaj wypowiedzi
Rosja. Żeby umówić nazwę kraju naszego wschodniego sąsiada można wrócić do formy "Ruś", ale i zerknąć do słownika greckiego. Nazwa "Rosja" ma korzenie greckie i została przyjęta na określenie kraju w Europie Wschodniej. Po raz pierwszy nazwę "Rosja" spotykamy w X-wiecznym dokumencie o ceremoniach Bizancjum Konstantyna VII.
Na koniec językowego cyklu opowiemy o Ukrainie - najbardziej spokrewnionej z nami językowo, jeśli chodzi o wschodnich Słowian. Jednak o zgodę wśród językoznawców polskich i ukraińskich raczej trudno. Etymologia nazwy "Ukrainy" to dość kłopotliwa sprawa.
