Wbrew stereotypowi nie lubi jabłek. I chociaż jego ciało pokrywają ostre kolce, jest zupełnie bezbronny wobec cywilizacji i zagrażającego mu ruchu na drogach. 10 listopada to Dzień Jeża. Sprawdzimy, co u niego słychać, czy już śpi, i jak możemy mu pomóc przetrwać zimę.
Posłuchaj wypowiedzi
Gościem programu "Przed hejnałem" jest dr Karolina Ptak – Centrum Zdrowia Zwierząt Towarzyszących i Dzikich Vetika, organizator warsztatów budowania domków dla jeży.
Gość programu
Listy słuchaczy (pisownia oryginalna):
Dzień dobry Pani Sylwio
Dawno temu późna jesienią ktoś przyniósł mojemu Tacie rannego jeża odnalezionego podczas rozbiórki jakiegoś domu.
Jeż maił być pokazany nam- dzieciom - i zostać wypuszczony by znalazł sobie schronienie .
Jednomyślnie z Mamą i bratem uznaliśmy że sam nie znajdzie schronienia i musi zamieszkać z nami by wydobrzeć.
Dodam że mieszkaliśmy w mieszkaniu w czwórkę w bloku na 34 metrach kwadratowych z wszędobylską papugą Ziutkiem.
Felek - bo tak został jeż ochrzczony- zamieszkał w zbitym z desek pudle wypełnionym liśćmi ulokowanym pod zlewem.
No i został z nami na 5 lat. Wyprowadzanie na spacery na łąkę, łapanie i karmienie chrabąszczami (które uwielbiał), kąpanie (którego nie znosił).
Przepadał za pączkami i mlekiem . Wieczorami wychodził z domku i przychodził by go głaskać a nocami przychodził do mnie lub brata do łózka i spał wtulony w nasze nogi pod kołdrą.
Wiem że to brzmi absurdalnie ale taki właśnie był Felek no i rzecz jasna jabłek nie nosił i nie jadał ale wiśnie z kompotu objadał zostawiając suche pestki!
Pozdrawiam
