„Chcemy, żeby lek działał tylko tam, gdzie powinien” – mówili w Radiu Kraków przedstawiciele Koła Naukowego Smart-Mat Politechniki Krakowskiej, prezentując projekt nanocząstek Janusa do terapii nowotworów skóry. Kiedy doczekamy się wdrożenia nowej metody? „To droga długa i kosztowna, ale realna” - powiedzieli młodzi badacze.
-
Zespół Smart-Mat pracuje nad nanocząstkami Janusa, które mogą precyzyjnie uwalniać cytostatyki bez obciążania całego organizmu.
-
Hydrożelowa platforma transdermalna ma działać miejscowo, reagując na cechy charakterystyczne komórek nowotworowych.
-
Projekt finansowany przez NCN potrwa cztery lata i wymaga dalszych badań przedklinicznych i klinicznych.
-
Badacze liczą, że dzięki dalszemu finansowaniu ich rozwiązanie stanie się przyszłym wyrobem medycznym.
Posłuchaj audycji
Nanocząstki Janusa w terapii nowotworów skóry
Przedstawiciele Koła Naukowego Smart-Mat z Politechniki Krakowskiej – Dominika Wanat, Katarzyna Sala i Maciej Łach – opowiedzieli w Radiu Kraków o nagrodzonym na Międzynarodowej Warszawskiej Wystawie Wynalazków projekcie. Ich rozwiązanie dotyczy innowacyjnych nanocząstek Janusa, które mają umożliwić bardziej precyzyjne podawanie substancji terapeutycznych w leczeniu nowotworów skóry.
Katarzyna Sala zwróciła uwagę, że tradycyjne cytostatyki „nie rozróżniają zdrowej komórki od chorej”, dlatego rozprzestrzeniają się w całym organizmie i powodują skutki uboczne. Podkreślała, że dwubiegunowa struktura nanocząstek Janusa pozwala kontrolować sposób i tempo uwalniania leków. Mówiła, że zespół dąży do stworzenia systemu, który będzie działał miejscowo i ograniczy obciążenie organizmu.
Zobacz także: Druk 3D z Politechniki Krakowskiej zrewolucjonizuje endoprotezoplastykę
Druk 3D z Politechniki Krakowskiej zrewolucjonizuje endoprotezoplastykę
Jak działa platforma transdermalna
Maciej Łach wyjaśniał, że projekt zakłada stworzenie platformy transdermalnej, czyli hydrożelowego opatrunku nakładanego bezpośrednio na zmianę nowotworową. Pod wpływem parametrów charakterystycznych dla komórek nowotworowych – takich jak inne pH, większa wilgotność czy wyższa temperatura – opatrunek miałby uwalniać cytostatyk w sposób kontrolowany. Jak mówił, taka forma podania pozwoli celować w zmieniony obszar i dostosować terapię do konkretnego pacjenta.
Dominika Wanat tłumaczyła, że hydrożelowa matryca jest materiałem łatwym do modyfikacji, zdolnym wiązać duże ilości wody i zamykać różne substancje aktywne. Zespół pracuje nad tym, by nośniki reagowały na określone warunki środowiskowe i uwalniały lek w bardziej precyzyjny sposób niż dotychczas stosowane rozwiązania.
Długa droga do wdrożenia, ale realne perspektywy
Projekt jest finansowany przez Narodowe Centrum Nauki i rozpisany na cztery lata. Katarzyna Sala zaznaczyła, że choć badacze liczą na szybkie postępy, droga do wprowadzenia wyrobu medycznego na rynek może potrwać znacznie dłużej. Konieczne są badania przedkliniczne, kliniczne oraz europejska lub amerykańska certyfikacja.
Dominika Wanat dodała, że choć ścieżka komercjalizacji jest wymagająca, dotychczasowe efekty badań są obiecujące. Jej zdaniem odpowiednie finansowanie może skrócić drogę do stworzenia hydrożelowego opatrunku, który w przyszłości mógłby pomóc pacjentom zmagającym się z nowotworami skóry.
Polecamy: Terapeutyczny lakier do paznokci. Innowacyjne badania naukowców z Politechniki Krakowskiej
Terapeutyczny lakier do paznokci. Innowacyjne badania naukowców z Politechniki Krakowskiej
