Futro zwierząt, pióra ptaków czy struktury roślin to nie tylko elementy świata przyrody, ale też gotowe rozwiązania technologiczne, którym naukowcy przyglądają się w dziś w laboratoriach. Badacze analizują ich budowę i właściwości, żeby tworzyć materiały lżejsze, bardziej wytrzymałe i energooszczędne. To właśnie biomimetyzm – dziedzina, w której człowiek przestaje wymyślać od zera i zaczyna uczyć się od natury.
Z dr Joanną Knapczyk-Korczak i dr Danielem Urą rozmawia Ewa Szkurłat
Naukowcy z Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH analizują strukturę włosów, piór czy futer różnych gatunków zwierząt, żeby zrozumieć mechanizmy ich izolacyjności cieplnej.
Prace realizowane są w ramach projektu BioCom4SavEn (Bioinspired Composites Strategies for Saving Energy) finansowanego przez Europejską Radę ds. Badań Naukowych (ERC). Prestiżowy grant ERC, który prof. Urszula Stachewicz z AGH zdobyła pięć lat temu, pozwolił stworzyć nowoczesne laboratorium, w którym kilkunastoosobowy zespół bada mechanizmy podpatrzone w naturze i implementuje je w rozwiązaniach technologicznych.
Podejście nauki polegające na inspirowaniu się rozwiązaniami biologicznymi nazywa się biomimetyzmem
- tłumaczy dr Joanna Knapczyk-Korczak.
Naukowcy starają się zastosować odkryte mechanizmy do nowych materiałów. Jeśli widzą, na przykład, że naturalna struktura jest porowata, próbują stworzyć podobną we włóknach polimerowych.
Badacze z AGH analizują włosy czy pióra przy użyciu zaawansowanych technik, chociażby skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), mikroskopii sił atomowych, spektroskopii FTIR (technika wykorzystująca promieniowanie podczerwone do badania drgań cząsteczek) czy testów mechanicznych.
.
Naukowcy z #AGH analizują strukturę włosów,piór czy futer,aby zrozumieć mechanizmy ich izolacyjności cieplnej.Podejście nauki polegające na inspirowaniu się rozwiązaniami biologicznymi nazywa się biomimetyzmem.Więcej po 17-tej w @RadioKrakow #ekospotkania #nauka pic.twitter.com/I1lrO6NJJ8
— ewa szkurlat (@EwaSzkurlat) April 16, 2026
Natura jest wielkim źródłem inspiracji dla technologii przyszłości. Im lepiej ją poznamy, tym więcej rozwiązań będziemy mogli przenieść do inżynierii, a tym samym do codziennego użytku.
Sposób poruszania się owadów próbują wykorzystywać konstruktorzy dronów, a niesamowita przyczepność łap gekona była analizowana przez badaczy z Instytutu Metalurgii Maxa Plancka w Stuttgarcie.
Sieć pajęcza pokryta rosą może być wspaniałą inspiracją do stworzenia materiału, który będzie wychwytywał wodę z mgły, a bezszelestny lot sowy można skopiować na potrzeby dronów.
Dzięki analizie skóry rekina stworzono kąpielówki, w których pływacy poruszają się w wodzie wyjątkowo szybko i dynamicznie. A analiza oka muchy posłużyła z kolei do skonstruowania superpłaskiej kamery.
