Ta wystawa organizowana jest rok rocznie od ponad dwudziestu lat przez Zarząd Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Krakowskiego. Jej bohaterami są artyści dojrzali, którzy mają za sobą kilkadziesiąt lat aktywnej pracy twórczej. W tym roku na wystawie w galerii ZPAP „Pryzmat” znalazły się prace malarskie nestorki krakowskich abstrakcjonistów Teresy Kotkowskiej – Rzepeckiej i Wernera Lubosa malarza, ceramika, scenografa oraz rzeźbiarskie, byłego prorektora krakowskiej ASP Józefa Sękowskiego. O wystawie z jej uczestnikami w „Kulturalnym widnokręgu” rozmawia Jolanta Drużyńska.
Posłuchaj wypowiedzi
Wystawa „ Jubileusze” to z założenia pokaz będący symbolicznym podsumowaniem twórczego życia artystów oraz pewna forma – jak pisze we wstępie do katalogu wystawy Joanna Warchoł prezes ZPAP OK – „sprawozdania” z jego owoców. Bywa zamknięciem pewnych etapów twórczości lub prezentacją prac nowych, które otwierają kolejne wrota do dalszego i penetrowania tajników sztuki, poszukiwania odmiennych form jej wizualizacji lub kontynuacji dotychczasowych”.
Teresa Kotkowska -Rzepecka, Werner Lubos i Józef Sękowski to wybitni krakowscy artyści o imponującym dorobku twórczym , to także pedagodzy z kilkudziesięcioletnią pracą dydaktyczną na uczelniach artystycznych.
Profesor Teresa Kotkowska -Rzepecka. Studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Wacława Taranczewskiego w 1973 roku. Od 1975 roku związana była jako pedagog z Wydziałem Malarstwa macierzystej uczelni , gdzie prowadziła Pracownię Rysunki oraz Pracownię Malarstwa . Była koordynatorką studiów podyplomowych na Wydziale Malarstwa. Uprawia malarstwo. Zaliczana jest do grona najwybitniejszych polskich abstrakcjonistów przełomu XX i XXI wieku. Zorganizowała 59 wystaw indywidualnych, uczestniczyła w licznych krajowych i zagranicznych wystawach malarstwa. Jest siedmiokrotną stypendystką Ministerstwa Kultury i Sztuki, laureatką wielu nagród plastycznych.
„Na wystawie pokazałam trzy cykle - mówi artystka - które są dla mnie bardzo istotne . Nie są to cykle ani pierwsze ani ostatnie ale wszystkie powstałe już w wieku dojrzalszym. One w pewnym sensie charakteryzują też moją postawę artystyczną, bo są wzięte z życia Ja zawsze powtarzam , że życie jest malarstwem moim a malarstwo jest moim życiem. Trochę uciekam od tego określenia abstrakcjonistka, sztuka abstrakcyjna chociaż rzeczywiście ona jest najbardziej pojemna ze wszystkich możliwych . Mieści bowiem w sobie wszystkie zagadnienia i nigdy nie jest jednoznaczna. Ktoś kiedyś powiedział tez o mojej sztuce , że to „sztuka osobna” – sztuka osobna. Być może, ale ja sama siebie nie oceniam.
Profesor Werner Lubos malarz, ceramik, scenograf. Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – dyplom w pracowni profesora Wacława Tarnaczewskiego w 1966 roku. Od 1983 roku był wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Częstochowie ( obecnie Uniwersytet im. Jana Długosza) M. in. brał udział w pracach Komitetu Odbudowy Kopalni zabytkowej w Tarnowskich Górach , był wieloletnim członkiem m. in. Komisji Sztuki przy Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach czy rady Muzeum w Tarnowskich Górach. Od 2005 roku należy do polsko - francuskiego stowarzyszenia „Witraż 2000” . Jest autorem malarstwa sztalugowego, polichromii i witraży. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzealnych i kolekcjach prywatnych w kraju i zagranicą.
Świadomie pokazałem na wystawie drogę mojej inspiracji – wyjaśnia artysta – niezależnie od tego czy ona była słabsza, lepsza czy głębsza. Dużym przeżyciem było dla mnie założenie rodziny więc pokazałem takie symbole ojca i narodzenia dziecka .Tu widać jak zmienia się moje widzenie i mój gest malarski. Pokazuje też mój pierwszy projekt witrażowy – witraż matki Boskiej Częstochowskiej w kościele w Tarnowskich Górach. Z czasów „Solidarności” przypomniałem malowane na płótnach moje impresje przenikających postaci. Są tu także obrazy z plenerów w Prowansji, kiedy odkryłem siłę tamtego światła . Ostatnie dwie prace powstały pod wrażeniem informacji o pożarze katedry Notre - Dame w Paryżu.
Profesor Józef Sękowski absolwent Wydziału Rzeźby krakowskiej ASP – dyplom z wyróżnieniem w pracowni docent Wandy Ślędzińskiej w 1966 roku. Od 1969 roku związany z uczelnią. Przez piętnaście lat pełnił funkcję dziekana Wydziału Rzeźby. W latach 2002– 2005 pełnił funkcję prorektora ASP. Obecnie jest przewodniczącym Konwentu Seniorów ASP w Krakowie . Laureat licznych nagród i wyróżnień konkursów i wystaw. Uprawia rzeźbę kameralną, monumentalną - pomnikową. Tworzy kompozycje symboliczne, z metaforyczną interpretacją rzeczywistości. Jego rzeźby były prezentowane były na wystawach w kraju i zagranicą , znajdują się w zbiorach muzealnych, galeriach i kolekcjach prywatnych.
Przedstawiam wycinek swojej twórczości publicystycznej - mówi artysta. Część prac to są prace, które poruszają problemy społeczne, kulturalne, obyczajowe i polityczne. W pewnym sensie wprowadziłem też pewien rodzaj cenzury w stosunku do niektórych prac, które uważam jeszcze za zbyt agresywne w wypowiedzi i które mogłyby urazić np. czyjeś uczucia patriotyczne. Wszystkie prace , które pokazuję to są prace, których materią jest juta. Specjalnie używam tu słowa „ materia” a nie „materiał”. Tylko dwie pokazane tu rzeźby nie należą do tej materii. Są to : „testament rzeźbiarzy” praca w formie pojemnika, który może wybuchnąć i głowa profesor Wandy Ślędzińskiej. Zrobiłem ją w hołdzie dla niej, ponieważ ona wychowała wielu wybitnych artystów , profesorów Akademii takich jak m.in. Wincenty Kućma czy Jerzy Nowakowski a dotąd nie było jej portretu.
Wystawa „Jubileusze 2024” jest różnorodna – pisze Joanna Warchoł w katalogu wystawy – lecz bardzo spójna. Artyści zapraszają nas w świat swej ekspresji wyrażanej w sposób płaski – malarski i przestrzenny – rzeźbiarski, w świat swych harmonijnych przedstawień proponując wędrówkę różnymi ścieżkami wykreowanych przez siebie wysublimowanych materii.
