Akwarele Gierowskiego należą do najświetniejszych osiągnięć sztuki polskiej po 1958 roku. Każda kolejna dekada wnosiła do nich własny klimat i nowe rozwiązania formalne. Lata 60. – to struktury malarstwa materii i przestrzenne, kosmiczne efekty abstrakcji postmalarskiej. Lata 70. – czyste kolory triady i symetryczne podziały płaszczyzn. Lata 80. – antynomie, napięcia i eschatologię. Lata 90. – lirykę i spontaniczny gest. Na wystawie w Zderzaku zobaczymy prace Sfefana Gierowskiego z lat 1959-1997.
