Ekspozycja jest świadectwem niezwykłego spotkania, którego bohaterami są dwaj artyści: prekursor polskiej sztuki krytycznej, autor głośnych obiektów i instalacji Zbigniew Libera i krakowski fotograf, dokumentalista Przemysław Krzakiewicz. owski fotograf, dokumentalista Przemysław Krzakiewicz.
Posłuchaj wypowiedzi
Wystawa Przemka Krzakiewicza jest efektem długotrwałego procesu poszukiwania fotograficznych obrazów, które mogłyby przedstawić postać Zbigniewa Libery. Krzakiewicza nie zaintrygowały jednak zdjęcia słynnych prac artysty – choć i takie znajdziemy w galerii ZPAF – ani ikoniczny, medialny wizerunek jednego z najpopularniejszych polskich twórców. W trakcie wielu spotkań ze Zbigniewem Liberą – rozmów i wspólnych wyjazdów, w których uczestniczył także kurator wystawy – Krzakiewicz wytrwale poszukiwał miejsc, przedmiotów, fotograficznych skojarzeń, a nawet irrealnych wizji, które pozwalały uchwycić Liberę – postać artysty, podróżnika, erudyty, poszukiwacza przygód i gawędziarza. Fotograf od początku pracy nad projektem postanowił konsekwentnie prowadzić grę zarówno z portretowanym, jak i z widzem, dobierając do poszczególnych sesji inne aparaty w taki sposób, aby plastyka obrazu zdjęć korespondowała z charakterem miejsca i czasu, o którym opowiadają. Eksperymenty z technikami i traktowanie fotografii jako laboratorium obrazu przez Krzakiewicza stawały się tym samym wyrazem jego nieprzerwanej fascynacji medium. 360 Libera to uniwersalna bio(foto)graficzna opowieść bez początku i końca, bez hierarchii ważności czy puenty. Rozpościera się dookoła jak horyzont, który zamiast odpowiedzi prowokuje do ruchu i wznoszenia uwiecznionego przez Ksenofonta okrzyku: „Morze! Morze!”.
[Paweł Brożyński]
Przemek Krzakiewicz – fotograf pracujący nad długofalowymi projektami tematycznymi. Debiutował w 1992 roku na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Studiował w łódzkiej Szkole Filmowej. W jego projektach uwagę zwracają przede wszystkim wnikliwa obserwacja socjologiczna oraz umiejętność wyrazistego portretowania przedstawicieli różnych grup społecznych doświadczających przemian gospodarczych, obyczajowych czy kulturowych. W swojej pracy korzysta z teorii naukowych, często niesprawdzonych lub nietrafionych. Łączy różne dyscypliny artystyczne, odnosząc się do fotografii jako narzędzia i medium sztuki. Był stypendystą Miasta Krakowa, austriackiej fundacji x-change Culture Science oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
