Na wybrzeżu Niemcy coraz agresywniej atakują w kierunku Gdyni. Polskiego Pomorza broni kilka batalionów Obrony Narodowej, harcerze, mieszkańcy - nawet więźniowie zakładu karnego. Nie dla wszystkich starcza broni. Oddział Czerwonych Kosynierów walczy przy pomocy kos przekutych na bagnety i w ten sposób, na Niemcach, zdobywa dopiero swoje karabiny. Tego dnia walki koncentrują się w okolicach Wejherowa i Gniewowa.
Posłuchaj wypowiedzi
Do polskich fortów pod Wizną podchodzą główne siły niemieckiego XIX Korpusu, 3 dywizje i jedna brygada - łącznie 42 tys. ludzi i 350 czołgów. Z tego około połowa zostanie zaangażowana w walkę z polską placówką. Naprzeciwko nich znajduje się kilkanaście bunkrów i punktów ogniowych obsadzonych przez 700 żołnierzy pod dowództwem kapitana Władysława Raginisa. Rozpoczyna się dwudniowa epopeja "Polskich Termopili".
- Wykorzystując zamieszanie wśród obrońców na linii Narwi, niemiecka Dywizja "Kempf" przekracza rzekę i szybkim rajdem osiąga linię Bugu, która miała być kolejną polską rubieżą obronną.
- Wojska niemieckie zajmują Łódź, a wieczorem Wehrmacht wkracza do Grodziska Mazowieckiego.
- Od zachodu niemieckie Armie: 8 i 10, szybkim marszem zbliżają się do Wisły w jej środkowym biegu. Ten manewr rozcina na pół główne siły polskie broniące się na lewym brzegu rzeki. Na południu pozostają armie "Kraków" i "Karpaty", a na północy armie "Poznań", "Pomorze" i "Modlin". Jednostki Armii "Łódź" i odwodowej Armii "Prusy" zostają zdezorganizowane. Okrążony jest także garnizon w Radomiu. Do większych starć z siłami niemieckimi dochodzi w rejonie Iłży i Szydłowca.
- Po południu, pierwsze oddziały 4 Dywizji Pancernej próbują z marszu wjechać do Warszawy, atakując Ochotę i Wolę. Ale obrońcy są na to przygotowani
- Niemcy wycofują się - rozpoczyna się trzytygodniowe oblężenie miasta. Po raz pierwszy Warszawa dostaje się w zasięg niemieckiej artylerii, ostrzeliwane jest śródmieście stolicy.
- Na południowym wschodzie kraju trwa wyścig do Sanu. Niemcy wykorzystując przewagę szybkości posuwają się wzdłuż osi Tarnów-Rzeszów. Jednostki polskie, aby uniknąć nieprzyjaciela muszą poruszać się na północ od tej linii. Oddziały Armii "Kraków" już od poprzedniego dnia spychane są przez Niemców na wschód poprzez Proszowice, Kazimierzę Wielką i Wiślicę. Z racji szybkości niemieckich formacji pojawia się niebezpieczeństwo, że Wehrmacht wyprzedzi polskie oddziały i zagrodzi im drogę w widłach Wisły i Nidy. Wysadzenie mostu w Szczucinie chwilowo odsuwa to zagrożenie.
- 10 Brygada Kawalerii Zmotoryzowanej płk Maczka dociera do Rzeszowa. Tuż po zajęciu stanowisk obronnych maczkowcy muszą już odpierać atak niemieckiej 4 Dywizji Lekkiej.
- Na Podkarpaciu Niemcy zajmują Jasło i Krosno, rozbijając jednostki Obrony Narodowej i Korpusu Ochrony Pogranicza.
- 8 września staje się jasne, że plan obrony kraju, zwany planem "Z", który zakładał utrzymanie linii Narwi, Wisły i Sanu stał się niemożliwy do wykonania. Jednocześnie wieczorem Wódz Naczelny, marszałek Rydz-Śmigły, pozwala wreszcie - po pięciu dniach zwłoki - generałowi Kutrzebie wykonać "zwrot zaczepny", który przejdzie do historii jako "Bitwa nad Bzurą".
