W Gorczańskim Parku Narodowym dzięcioły ostro zabierają się do pracy. Kują nowe dziuple i intensywnie poszukują życiowych partnerek.
Posłuchaj rozmowy z drem Janem Lochem
Zegar biologiczny tyka - niezależnie od temperatury i pogody.W Polsce żyje 10 gatunków dzięciołów! Największy z nich to dzięcioł czarny - rozpiętość jego skrzydeł wynosi prawie 80 cm, najmniejszy - dzięciołek - ma skrzydła o rozpiętości prawie 30 cm. Gatunki te różnią się między sobą nie tylko wielkością, ale także kolorami upierzenia. Jest wśród nich dzięcioł czarny, dzięcioł zielony, jest też zielonosiwy. Wiekowe, gorczańskie lasy z martwymi drzewami, wyłączone z gospodarki leśnej, to siedliska jak najbardziej odpowiednie dla tych stworzeń . Swoją obecność zaznaczają szczególnie wczesną wiosną, gdy nasilają się zachowania godowe: bębnienie i inne odgłosy.
Drzewostany o naturalnym charakterze są szczególnie ważne dla dzięcioła czarnego i dość rzadkich w naszym kraju: dzięcioła białogrzbietego i dzięcioła trójpalczastego. Dzięcioł białogrzbiety związany jest przede wszystkim z lasami liściastymi i mieszanymi regla dolnego. Natomiast „trójpalczak” to gatunek charakterystyczny dla borów iglastych, głównie świerczyn górnoreglowych. W niższych położeniach na terenie Parku i jego obrzeżach pojawiają się również inne gatunki: dzięcioł zielony, dzięcioł zielonosiwy i sporadycznie dzięciołek. Dziuple wykute przez dzięcioły są często zajmowane przez inne ptaki, np.: siniaka, kowalika, pleszkę, sikory, a także przez małe gatunki sów: włochatkę oraz sóweczkę, które spotyka się w drzewostanach z dużym udziałem świerka.