9 grudnia 2021 roku o godz. 18.00 odbędzie się wernisaż wystawy zatytułowanej "Anna Güntner. Malarstwo". Pochodząca z Krakowa artystka specjalizowała się w malarstwie metafory. Motywem powracającym w jej pracach był wątek erotyczny oraz nurt przeskalowanych użytkowych przedmiotów ukazywanych na tle pejzażu. Na wystawie znalazło się 46 prac malarki pochodzących z prywatnych zbiorów.
Zaprasza Janina Górka-Czarnecka, kuratorka wystawy
Wystawie towarzyszy obszerny katalog zawierający reprodukcje prawie wszystkich zidentyfikowanych obrazów artystki. Obszerny katalog zawierać będzie reprodukcje prawie wszystkich zidentyfikowanych obrazów, nawet jeżeli zachowały się tylko ich czarno-białe zdjęcia lub reprodukcje w czasopismach takich jak: Polska (miesięcznik wydawany w sześciu wersjach językowych), Ty i ja, Przegląd Artystyczny, Magazyn Kulturalny, Jazz Forum. Części albumowej towarzyszyć będą teksty Andrzeja Banacha, Ewy Kuryluk, Tadeusza Nyczka i Tadeusza Ryłko.
Monograficzna wystawa współorganizowana przez krakowską galerię Artemis oraz Nowohuckie Centrum Kultury dostępna będzie dla publiczności od jutra, 10 grudnia do 16 stycznia 2022 roku we wnętrzach Galerii Centrum NCK-u.
Anna Güntner – urodzona 8 sierpnia 1933 roku w Poznaniu. Studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1952–1957; dyplom obroniła w pracowni prof. Zbigniewa Pronaszki w roku 1958. Otrzymała stypendium artystyczne Rządu Francuskiego w Paryżu w 1964 roku oraz stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku w 1979 roku. Nagrodzona Złotą Odznaką za pracę twórczą dla Miasta Krakowa w 1974 roku. Mieszkała i tworzyła w Krakowie. Zmarła 5 kwietnia 2013 roku w Krakowie
Prace w zbiorach: Muzeum Narodowego w: Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Szczecinie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie, Muzeum Okręgowego w Toruniu, Muzeum im. L. Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu, Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, Muzeum w Sztokholmie, Bundy Museum of History and Art w Nowym Jorku oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Austrii, Belgii, Francji, Japonii, Niemczech, Szwajcarii, Szwecji, USA i Włoszech.
Jej prace „grały” w filmach fabularnych Jowita (reż. Janusz Morgenstern, 1965) i Anatomia miłości (reż. Roman Załuski, 1972), a także filmach telewizyjnych w Niemczech, Belgii i w Polsce.
