Żegnamy byłego szermierza krakowskich klubów, laureata medalu Kalo9s Kagathos w 1985 roku.
5 grudnia, dzień przed 90. urodzinami, zmarł Wojciech Zabłocki, drużynowy srebrny (1956, 1960) i brązowy (1964) medalista olimpijski w szabli oraz czterokrotny drużynowy mistrz świata. Po zakończeniu kariery sportowej był także uznanym architektem i znawcą starej broni.
"Był ostatnim z wielkich, ostatnim pamiętającym czasy wielkiej świetności polskiej szabli. Bardzo mądry człowiek, do tego ciepły i miły. Zawsze był blisko szermierki, blisko związku. Jako środowisko mogliśmy na niego liczyć, bardzo godnie nas reprezentował. Planowaliśmy jego benefis na 90. urodziny, ale na przeszkodzie stanęła pandemia, a teraz wiadomo, że... nie zdążyliśmy" - powiedział prezes PZS Adam Konopka.
Zabłocki był jednym z "cudownych dzieci" węgierskiego fechmistrza Janosa Keveya, który wiele lat (1947-58) pracował z kadrą polskich szablistów. Oprócz niego do tego grona zaliczani byli też m.in. Jerzy Pawłowski, Andrzej Piątkowski, Emil Ochyra czy Ryszard Zub.
Jedynym niespełnionym celem sportowym w jego karierze, w czasie której reprezentował m.in. barwy Budowlanych Kraków i KKS Kraków był indywidualny tytuł mistrza olimpijskiego bądź świata.
Po zakończeniu kariery sportowej w 1964 r. poświęcił się architekturze. Był absolwentem Wydziału Architektury krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1968 roku obronił doktorat, w 1982 został doktorem habilitowanym, a w 1999 r. otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
Jako architekt zajmował się przede wszystkim projektowaniem obiektów sportowych w kraju i za granicą. Równie sprawnie jak szablą władał piórem. Napisał sporo książek, zarówno o architekturze, jak i wspomnienia ze swej kariery szermierczej, a także prace z zakresu historii oręża i walki białą bronią. Został odznaczony Krzyżami Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, a także medalem MKOl Sport and Science oraz medalem Pierre de Coubertina.
Był również prezesem, a później prezesem honorowym Polskiej Akademii Olimpijskiej, kawalerem ustanowionego m.in. przez Uniwerystet Jagielloński medalu Kalos Kagathos (w pierwszej edycji, w 1985 roku)i członkiem kapituły tego odznaczenia, przyznawanego wybitnym sportowcom, którzy osiągnęli sukcesy również w innych dziedzinach życia.
PAP/TK
