Trudniej zdobywają wiedzę, inaczej trenują swoje umiejętności - dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi stanowią jedną piątą uczniów uczęszczających do polskich szkół. Uczniowie należący do tej grupy nierzadko potrzebują indywidualnego podejścia pedagogicznego i dobrego przygotowania nauczycieli. Czy polskie szkoły a więc i polscy nauczyciele są odpowiednio przeszkoleni i gotowi sprostać wyzwaniom uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi - odpowiadali goście programu Pierwszy krok: prof. Władysława Pilecka z Instytutu Psychologii UJ, Małgorzata Niewodowska dyrektor Specjalistycznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej dla Dzieci z Niepowodzeniami Edukacyjnymi w Krakowie, psycholodzy pracujący w poradni Magdalena Biłan-Brozenbach i Jolanta Bień oraz Monika Borkowska-Żebrowska z Miejskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie.
Posłuchaj wypowiedzi
Do grupy uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi należą dzieci i młodzież z dysleksją i dysgrafią, osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności, nadpobudliwością, chorobami przewlekłymi, pochodzące ze środowisk marginalizowanych i zaniedbanych, dzieci mniejszości narodowych i emigrantów. DTo także dzieci wybitne uzdolnione, z wysoką inteligencją, które wymagają szczególnej opieki ze względu na ich indywidualność i dysharmonie rozwojowe. Stanowią one około 2,5−3 proc. całej populacji dzieci. W każej szkole znajduje się liczna grupa dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, wymagających pomocy i wsparcia.
Konferencja zorganizowana 22 września przez Miejskie Centrum Profilaktyki Uzależnień w Krakowie, Klinikę Psychiatrii Dzieci i Młodzieży Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum oraz Specjalistyczną Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną Dla Dzieci z Niepowodzeniami Edukacyjnymi w Krakowie w całości została poświęcona tematowi dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W wykładach i dyskusjach wzięło udział 242 uczestników: psychologów, pedagogów, lekarzy, psychoterapeutów, kuratorów sądowych.
Joanna Gąska
Obserwuj autora na Twitterze
