Szpital im. Gabriela Narutowicza został uroczyście otwarty 10 listopada 1934 roku przy ul. Prądnickiej. Był jednym z najnowocześniejszych krakowskich szpitali swojej epoki – miał 420 łóżek, pięć sal operacyjnych, nowoczesną sterylizację oraz rozbudowane zaplecze położnicze i dla noworodków. Po wojnie szpital stał się jednym z ważnych elementów krakowskiego systemu ochrony zdrowia. Jego historia dobrze pokazuje ciągłość między nowoczesną medycyną II Rzeczypospolitej a powojenną, państwową służbą zdrowia. W naszej rozmowie z prof. Agnieszką Chłostą-Sikorską przyglądamy się temu, jak zmieniał się Narutowicz i jaką rolę odegrał w historii krakowskiej medycyny.
