Jeżeli chcecie poznać źródła sztuki hiszpańskiej, interesuje Was związek sztuki z mistyką to warto sięgnąć po tę lekturę. W monumentalnym dziele ks.prof.Andrzej Witko wybrał dwanaście znakomitych programów ikonograficznych, powstałych na przestrzeni XVII i XVIII stulecia w Sewilli, a zrealizowanych przez najwybitniejszych artystów sztuki europejskiej tego czasu, wśród nich Francisca Pacheca, Alonsa Vazqueza, Francisca de Zurbarana, Bartolome Estebana Murilla, Matlasa Arteagę, Juana de Valdesa Leala oraz innych. Dzieło oddaje artystyczny i duchowy klimat siedemnastowiecznej Hiszpanii, pokazany przez pryzmat Sewilli, która była najbogatszym i najludniejszym miastem tamtego czasu.
Posłuchaj wypowiedzi
"Sewilla – wedle popularnego przysłowia – jest cudownym miastem. W nim życie płynie własnym rytmem pomiędzy kościołami a barami, które, jak z przekonaniem twierdzą sami sewilczycy, znajdują się przy każdej ulicy. W labiryncie ulic raz po raz można spotkać wcale niespieszące się elegancko ubrane damy z peinetami ukrytymi pod mantylami, mężczyzn w smokingach, kapłanów w koloratkach czy zakonnice w ciężkich habitach."
Ks. prof. Andrzej Witko jest uznawany za jednego z najwybitniejszych w Polsce znawców sztuki hiszpańskiej. Kieruje Katedrą Historii Sztuki Nowożytnej w Instytucie Historii Sztuki i Kultury na Wydziale Historii Sztuki i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Jego zainteresowania koncentrują się wokół historii sztuki nowożytnej, ikonografii chrześcijańskiej, sztuki hiszpańskiej, duchowości w sztuce, obrazu i kultu Bożego Miłosierdzia, sztuki Krakowa oraz filozofii sztuki.
