Czy Kościół może być wspólnotą, która nikogo nie wyklucza? Czy chrześcijanin zawsze powinien stawać po stronie atakowanego, bez względu na jego poglądy? Co najbardziej szkodzi wiarygodności Kościoła? Dziś coraz częściej słyszy się o osobach, które czują się wykluczone z Kościoła. Pytanie o miejsce w nim zadają małżeństwa niesakramentalne, rodzice cierpiący po stracie dziecka, kobiety, które dokonały aborcji, czy pary homoseksualne. Opuszczone czują się także osoby, które w rozmaity sposób zostały skrzywdzone. W książkach z duszą „Bóg odrzuconych” bpa Artura Ważnego.
Posłuchaj podcastu
- Dla mnie to wykluczenie to jest szukanie klucza do tego, żeby każdy mógł wejść do kościoła i tam znaleźć swój dom bezpieczny - mówi Artur Ważny.
Artur Ważny to biskup diecezji sosnowieckiej, przez kilkanaście lat zaangażowany w Ogólnopolskiej Inicjatywie Ewangelizacyjnej „Przystanek Jezus”, zakotwiczonej na „Przystanku Woodstock”, prowadził duszpasterstwo dla osób żyjących w małżeństwach niesakramentalnych i osób żyjących z traumą aborcji.
Myślę, że nam się trochę akcenty przestawiają, kiedy chodzi o kościół do tej pory. Jawił się on jako duża społeczność, która niby zaprasza, ale tak naprawdę jak ktoś jest problemem, to powinien sobie pójść, bo burzy nam ten porządek, który sobie zorganizowaliśmy. Kościół ma nie mieć murów, tylko być społecznością otwartą. Bóg nikogo nie wyklucza i kocha wszystkich ojcowską miłością. Trzeba o tym mówić, ale i nie zapominać, że miłość „współweseli się z prawdą” (1 Kor 13,6). To z kolei oznacza, że kochając w nieprawdzie, byle jak, w sposób niepełny, będziemy krzywdzić siebie i innych - dodaje.
