Antidotum na patologiczne - ich zdaniem - stosunki społeczne panujące nie tylko we własnym kraju, ale i na świecie widzieli w ideologii komunistycznej. Do powstałej w grudniu 1918 roku Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (od 1925 r Komunistyczna Partia Polski) wstępowali z przekonania i z wiarą w sens poprowadzonej przez nią walki. O nielegalnej, sprzecznej z polskim prawem działalności komunistów w II RP, o podejmowanych przez nich także działaniach legalnych, próbie zbudowania polskiego Frontu Ludowego i mało znanej sekcji wojskowej partii mówić będzie dr hab. Mariusz Krzysztofiński z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Rzeszowie, zajmujący się m. in. dziejami ruchu komunistycznego w międzywojennej Polsce. Program prowadzi Jolanta Drużyńska. Środa 1 lipca godzina 21.05. YouTube Radia Kraków - godzina 22.00.
„ Jeśli nie chcemy, by nas zakuto w nowe kajdany, musimy rozpalić w Polsce własną rewolucję, zburzyć panowanie burżuazji, zdobyć władzę dla Rad Delegatów Robotniczych" – to fragment manifestu programowego Komunistycznej Partii Robotniczej Polski.
„ W grudniu 1918 roku oba odłamy lewicy, które dotąd zwalczały ideę niepodległości Polski- PPS-”lewica” i Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy - połączyły się, tworząc Komunistyczną Partię Robotniczą Polski (później zmieniła nazwę na Komunistyczna Partia Polski). Było to jedyne ugrupowanie w kraju, które występowało przeciw odbudowie państwa polskiego, a następnie jego suwerenności oraz integralności terytorialnej. Komuniści wykonywali polecenia właz innego państwa - ZSRS - i do nich całkowicie dostosowali swoją politykę; byli również finansowani przez władze sowieckie. […] Główną formą działania poza mało efektywną agitacją stał się więc udział w akcjach strajkowych i demonstracjach, podczas których komuniści prowokowali starcia z policją. Celem była eskalacja przemocy, która ich zdaniem mogła w sprzyjających warunkach doprowadzić do rewolucji, obalenia rządów demokratycznych i wprowadzenia dyktatury proletariatu – czyli ustroju totalitarnego na wzór istniejącego w ZSRS. Działalność jako sprzeczna z polskim prawem była nielegalna i karana przez władze państwowe [….]
Przywódcy polskich komunistów wraz z setkami członków KPP zginęli w 1937 roku w czasie czystek w partii bolszewickiej i innych partiach komunistycznych dokonanych na polecenie przywódcy ZSRS Józefa Stalina. W następnym roku Stalin nakazał rozwiązane KPP. Pretekstem było rzekome opanowanie partii przez agentów polskiego wywiadu…
Działalność komunistów w : „ Od niepodległości do niepodległości”, Warszawa 2010 s.55 - 56
