"By zdobyć i co ważniejsze utrzymać w Polsce Ludowej władzę należało spełnić kilka warunków: mieć silną pozycję w partii, zwłaszcza resortach siłowych, zyskać poparcie Moskwy, ale także i społeczeństwa" - pisze w swojej najnowszej książce „Betonowy umysł” Andrzej Brzeziecki. Wbrew przewidywaniom nie było to łatwe. Dla sporej części społeczeństwa, wliczając w to także członków Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, niepodzielenie dzierżącej władzę przez ponad czterdzieści lat, ta walka toczona wewnątrz partii była mało lub w ogóle niezauważalna, choć jej efekty miały wpływ na ich życie, często bardzo znaczący. O podziałach w łonie PZPR, o frakcjach, o nieustających próbach przejęcia władzy przez partyjny beton, dogmatyków walczących z partyjnymi „liberałami” w historycznej odsłonie Koła kultury mówić będzie Andrzej Brzeziecki krakowski historyk, publicysta, autor i współautor książek reporterskich i historycznych m.in. „ Armenia - karawany śmierci”, „Łukaszenka - niedoszły car Rosji”, „Wielka gra majora Żychonia”, biografii Tadeusza Mazowieckiego i Krzysztofa Kozłowskiego oraz tej najnowszej zat. „Betonowy umysł. Historia twardogłowych towarzyszy z PZPR”. Program poprowadzi Jolanta Drużyńska. Środa 24 stycznia g.21.05.
„Beton” – tak o nich mówiono. Ortodoksi, zamordyści, jądro PZPR. Wśród polskich komunistów zawsze byli ludzie, dla których nawet Gomułka był liberałem i sługusem kapitalistów. Byli antysemitami, nie cierpieli inteligentów i wyrażali ostentacyjną wrogość wobec elit. Twardogłowi skupiali w swoich rękach służby specjalne, często też media. To oni rozpętali antyżydowską kampanię w marcu 1968 roku i zawsze opowiadali się za rozwiązaniami siłowymi. Znakomicie wyczuwali nastroje społeczne i potrafili nimi zręcznie manipulować.
A jednak… nigdy nie zdołali przejąć w komunistycznej Polsce pełni władzy. Moskwa nigdy na nich nie postawiła, choć chętnie się nimi posługiwała.
( A.Brzeziecki - "Betonowy umysł" - fragment ")
