Gatunek obcy wypiera naszego raka szlachetnego
Posłuchaj wypowiedzi
Od ok.1860 roku populacje rodzimych raków europejskich były sukcesywnie eliminowane przez chorobę zwaną dżumą raczą, wywołaną przez grzyba, najprawdopodobniej zawleczonego z Ameryki Płn.
Aby zrekompensować straty gospodarcze, spowodowane drastycznym spadkiem odłowów raka szlachetnego, zastąpiono go amerykańskim kuzynem, odpornym na "dżumę raczą". W grudniu 1890 roku niemiecki hodowca Max von dem Borne sprowadził pierwsze 100 osobników raka pręgowatego, pochodzących z rzeki Delaware w stanie Pensylwania. Wpuścił je do stawu o powierzchni około 1000 m2, położonego nad rzeką Myślą ( dziś w woj. zachodniopomorskim) Gatunek ten był sprowadzany do Europy jeszcze co najmniej dwukrotnie - w 1895 do wód w okolicach Fécamp (Francja) oraz w latach 1911-1913 do rzeki Cher (dopływ Loary).
Ten gatunek obcy zaczął się gwałtownie rozprzestrzeniać, wypierając raka szlachetnego. Przenosi chorobę, zabójczą dla europejskich gatunków. Rak pręgowaty nie jest wskaźnikiem czystości wody. Łatwo go rozpoznać po niewielkim rozmiarze (do 10-15 cm), braku listewki na środku dzioba, kremowobiałej barwie spodu szczypiec oraz charakterystycznych wiśniowych pręgach na odwłoku. Wyróżniają go też kolce występujące na „policzkach” oraz na szczypcach – stąd jego amerykańska nazwa – rak kolczystopoliczkowy. Z M. Bonkiem z Instytutu Ochrony Przyrody PAN rozmawiała Ewa Szkurłat.
